Tatilde Defne den inciler

Turgutlu yolundayız, Selçuk arabayı kullanıyor, biz de arkada oturuyoruz. Sordum ben : “Defne cim, Arya bebeğin babası kim?”



Defne gülerek : “Boya amcaam”


Ben : Pekii, annesi kim?


Defne : Yeğda abyaaaam


Ben : Aferin benim kızıma. Aradan bir-iki dakika geçer bu kez Defne sorar;


Defne : peki anne daydeşimin amcası kim?


Ben : Bilmem kimmiş ki acaba?


Defne gülerek ve babasını işaret ederek; “ayabayı ( arabayı ) duyyanan ( kullanan ) adam iştee, he hehe heee” :)
---
Bu aralar pek bir seviyor, bir şey isteyeceği zaman geliyor hemen yanıma , başlıyor birazdan söyleyeceğim meşhur cümlesine ;



Gökova dayız, restaurant ta dondurma satışı da var. Gördü bunu küçük hanım, gülerek ve en sevimli yüz ifadesini takınarak geldi yanıma. ( bu ifadeyi anlatmak çok zor gerçekten, gözler hafif kısılmış, yüzde tatlı bir gülümseme, baş hafif yana eğik ve eller benim yanaklarımı avcunun içine almış şekilde :) ) “annecim bad ( bak ) ( hafif bir duraksama ve cümleye yine devam ) seninle bir anlaşma yapalım damam mi?”


Ben : Neymiş bakalım bu anlaşma küçük hanım?


Defne : biraycık sabırlı ol danim ( canım ) şu an anlaşma şaytlayini ben biliyoyum sen henüz bilmiyoysun, biraycık bekleysen sana da söyliycem sen de öğyeneceksin damam mi? ( bu sırada benim iki yanağımı okşuyor ama :) )


Ben : Tamam canım bekliyorum o zaman,


Defne : bad oyda donduymacı abi var, ben budün ( bugün ) donduyma yiyeyim, yayin( yarın ) yemeyeyim oluy mu?


Ben : olmaz, iki gün de yeme bence.


Defne : Ama annecim yaa, olmazki böylee, anlaşma şaytlayını ben söylüyoyum benimle pazaylik ( pazarlık ) yapma yüpten :)


Ne denir ki bu küçük bilmişe :):):)
---

Şarkı öğrendi Pepee’ den : “Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) babaaam


Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) babaam”.


Baba baba baba baba baaam


Baba baba baba baba bam”


Sürekli bunu söylüyor. Sonra başladı uyarlamaya gülerek;


“Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) anneeem”


“Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) dedeeem”


“Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) amcaaaam”


“Benim düçlü ( güçlü ) dodamaan ( kocaman ) daydeşiiiim” dediii ve durdu bir an. Sonra başladı gülmeye. “Ayyy ne domid ( komik ) oldu di mi anneee, daydeşim hiç dodaman ( kocaman ) oluy mu o daha ufacıcıck, minicik ( bu arada sesini inceltiyor eliyle de gösteriyor ne kadar ufak olduğunu ). Ben de dod ( cok ) domiğim ( komiğim ) daniiim ( canım ) :)