Bayılıyor ambulanslara bu ara. Nerde bir ambulans sesi duysa koşuyor hemen “emimas, emimas J” diye. Meraklı da, soruyor : “anne emimas yeyeye ( nereye) didiyo?”
“Hastaları doktora götürüyor kızım”
Bir iki kere bu dialog geçti aramızda. Bir gün geçti karşıma dedi ki : “ anne ben büyüyünce dottoy olucaam, emimasla gelen hastaları muayene ediceem, onları iyi yapıcam, mamam mi?”
Hiç kimse de öğretmedi bunu , kendiliğinden çıktı fikir. Çok hoşuma gitti tabi. “İnşallah kızım” dedim. “ umarım doktor olabilirsin”
Şimdi geliyor yanımıza, “ben dottoy olunca sizi iyiyeştiricem, size iyaç veyiceem, iğne yapicaam”
Geçenlerde doktora gittik, içeriye girer girmez ( ki bu doktoru ilk kez görüyor, rahatlığına da ayrıca şaşırdım ) “dottoy teyze, ben büyüyünce senin bibi ( gibi ) dottoy olucaam, hastalayi iyiyeştiricem sen biliyosun mu?” diye bir cümle kurdu. Şok oldum. Doktorun da çok hoşuna gitti. “Ay inşallah minik prenses, umarım doktor olursun da sen de bana bakarsın ben yaşlanınca “dedi J
Önce bayram tatilinde Akhisar da taktı steteskopu J, nenesinin kalbini dinledi, onu muayene etti.
Bayram tatili dönüşü ise anneanne ve dedesinin bir süprizi vardı Defne’ ye. Çok sevdiği ambulans ile bir doktor seti hediye almışlar. Çıldırdı sevinçten, ambulansı görür görmez, “ememas bu anne bak bu benim ememansım” dedi. Yüzündeki mutluluk ömre bedel. Doktor setindeki steteskop ise hiç çıkmadı boynunda o andan itibaren, yatağa bile onunla giriyor artık J hemen ilk iş taktı kulağa anneanneyi muayene etti..
Umarım hayallerin gerçek olur kızım, başarılı bir doktor olursun ( tabi zamanı geldiğinde hala bunu istiyor olursan... )
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder