Babamız bir yelken hastası. Minik kuzuya da aşılamaya çalışıyoruz yelken sevdasını. Bu haftasonu ailece güzel bir etkinlik yaptık ve BoatShow’ a gittik. Defne keyifle girdi yelkenlilerin içine “ aaa baba denin yeldenlin gibi di mi? Ben de büyüyünce yeldenliye binicem sizde geyin benimle damam mi” diyerek gezdi keyifle. Yelkenlinin dümenine geçti : “yeldenliyi ben dullanıyoyum oooh ben ne duyel büyüdüm” dedi :), merakla girdi çıktı kamaralara
Sonra bir restaurant a gidip yemek yedik. Defne uzunca bir süredir olmadığı kadar sakin bir şekilde yanımızda oturdu yemek sonuna kadar. Bizi hem çok şaşırttı hem de çok mutlu etti. Yemeğini de keyifle yedi kendi başına
Çok güzel bir günün sonunda mutlu bir şekilde döndük evimize. Defne’ nin deyimiyle “ birbirimizi çok seven bir aile” olmanın güzelliğini hep birlikte yaşadık bir kez daha :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder