Dün akşam Defne ile birlikte okulda arkadaşları ile paylaşmak üzere kurabiye yaptık. Öğretmeni Sinem Hanım ile yaptığımız bir konuşma sonrası çıkmıştı bu fikir. Paylaşmayı sevdirmek amacıyla bu tip bir şey yapmayı önerdim, Sinem Hanım da çok olumlu karşıladı. Sonuç itibariyle kızımla keyifli bir aktivite yapmak üzere tuttuk mutfağın yolunu....Yaparken inanılmaz keyif aldı zaten, önlüğümüz taktık üstümüz kirlenmesin diye
malzemeleri koyduk birlikte, karıştırmak üzere..
Eldivenleri giydik elimize ve başladık hamuru karıştırmaya...
Bir güzel açtı hamuru kızım merdane ile ( eline de çok yakışıyor hani :) )
Şekil verdi hamura kalıpları ( ve bazen o küçücük ellerini ) kullanarak :)
Keyifle dizdi tepsiye onlar, fırına da birlikte koyduk ve pişmesini bekledi hevesle. Pişer pişmez hemen babasına seslendi, “babaa, ben dana ( sana ) duyabe ( kurabiye ) yaptim, hadi gelip yeseneee” . Geldi babamız hemen yemek için, “bi tane babayaaa, bi tane Befme ( Defne ) yee” diye dağıttı kurabiyeleri. “den de (sen de ) yemek isteymidin annee” diye sordu bana da kibar kızım.
Bütün gece sabah okula götüreceği anı bekledi sabırsızlıkla, “ anne ben duyabe yaptim, yarin onlayi oduya dötüycem ( okula götürücem ), adadaslayima ( arkadaşlarıma ) veycem, övetmenime de veycem hep beyaber hapuy hupuy yiyicez oooh ne düyel” diye anlattı bıcır bıcır.
Sabah aldı kurabiye dolu paketi eline, taktı sırtına çantasını, tuttu okul yolunu. Yol boyu aynı muhabbet, paket elden hiç bırakılmıyor, “anne ben duyabeleyimi adadaslayima veyicem damam mi ( artık mamam mi demeyi bıraktı üzülüyorum buna biraz L )
Okula gider gitmez, kapıdaki görevliye söyledi önce, “ben duyabe dediydim ( getirdim ) ben dendim yaptim den biliyosun mu?” sonra içeriye girdik, hemen karşılayan öğretmenine söyledi neşeyle. Paketi de elde, “ben adadaşlayima duyabe yaptiiim” . öğretmeni “ben yiyeceğim onları” diye şaka yapınca, gülerek ve koşarak kaçırdı kurabiyelerini .
El sallayıp, öpüşüp ayrıldık küçük kızımla, merak içinde bekledim kurabiye seanslarının nasıl geçtiğini. Defne’ yi eve bıraktıktan sonra Sinem öğretmeni ile görüştük. Çok keyifli bir şekilde yemişler arkadaşları ile meyve saati sonrası. Defne, Sinem Hanım daha sınıfa girer girmez “Dinem övetmenim ben duyabe yaptim, dendim yaptim, adadaslayima vericem sen biliyosun mu” demiş, yeme saati gelince de ilk kurabiyeyi kendi almış J, sonra arkadaşlarına, tüm öğretmenlere, okul müdiresi Özge Hanım’ a, Özge Hanım’ ın annesi Nurcan Hanım’ a ikram etmiş kendi elleriyle. Arkadaşları da çok eğlenmişler, çok hoşlanmışlar, “aaa Defne yapmış bu kurabiyeleri” diyerek keyifle yemişler birlikte. Eğlenmelerine, güzel vakit geçirmiş olmalarına çok memnun oldum gerçekten. Sinem Hanım’ dan rica etmiştim fotoğraflarını çekmesini işte okuldaki neşeli anlar J
Eve gelince de ilk iş Hülya Hanım’ a anlatmak olmuş “ Hüğya annee,, ben dendim duyabe yapmistim annemle bevabey ( beraber ) adadaslayima veydim hepimiz yedik” diye.
Defne’ nin hoşuna gideceğini biliyordum bu yaptığımızın ama beklediğimden çok daha fazla keyif aldı bu etkinlikten ve tabi ben de öyle....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder