15 Ağustos Selçuk’ un doğumgünü idi. Tüm aile birlikte kutladık. Defne yine keyifle üfledi mumları babası ile beraber. Babası ile kucaklaştı sevinçle. İyiki doğduuun babaaaaaa J
Nene ile dedenin de evlilik yıldönümlerini kutladık aynı gece birlikte.
Komik bir de olay yaşadık. Bir arkadaş edindi kendine oturduğumuz mekanda. Bir yukarı, bir aşağı koştu durdu arkadaşı ile el ele. Tabi biz de peşinde. Gittiğimiz yer deniz kenarı tehlikeli yani. O kadar koşturdu ki Defne, artık dayanamadık arabasını getirdik oturttuk. Niyetimiz bir süreliğine dinlenmek. Ne mümkün! Ama orada oturmak istemiyor ya bizim cimcime, hemen kalkmak için bir yol buldu kendine. Her çişi geldiğinde söylüyor ve tuvalete gidene kadar kesinlikle yapmıyor üzerinden zaman geçse bile. Tutmakla ilgili bir sıkıntısı da yol yani. Ama arabadan inmek için : “anne benim çişim deldi ama ben ağabama yapıyoruuum haberin oysuun” dediii ve yaptı çişini. Biliyor çünkü onu öyle oturmayacağımızı. Nitekim kaldırdık tabi. Bizimki zafer kazanmış edalarında... Ama anne ile baba durur mu, bilinçli olarak yaptığı için ceza verdik biz de. 3 dakika yerinden kalkmayacaksın diye ( bu arada cezaların yaş kadar verilmesi gerektiğini öğrendim geçenlerde daha fazlası çocuk için fazla yıpratıcı olabilirmiş , 3 dk oradan geliyor ) . bu sırada arkadaşı geldi “hadi gel oynayalım diye”
Bizim kızın cevabı : “delemeeem, ben cezaliyiiim.”
Bir arkadaşı bağırıyor bir Defne bağırıyor ;
Arkadaşı : gelebilirsiiin
Defne : delemem dedim danaaa ( sana ), cezaliyim beeen, otuymam laziiiim” J
Bu böyle 3-4 kez falan devam etti. Bu arada 3 dk doldu ve dedik ki : “cezan bitti Defne’ cim”
Hemen kalktı ayağa minik kuş ve yine yüksek sesle oldukça da neşeli bir şekilde “cezam bittiiii, delebiliyim aytiiik” dedi ve başladı yine koşturmaya.
Hoşuma gitti, çok da güldürdü beni bu tavrıyla. Çok çok sevimliydi. Cezanın da ne olduğunu biliyor. Tabi ki biz de ceza olayını abartmıyoruz ki, önemini yitirmesin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder