22 Ağustos 2011 Pazartesi
Defnece
17 Ağustos 2011 Çarşamba
Babamızın Doğumgünü..
15 Ağustos Selçuk’ un doğumgünü idi. Tüm aile birlikte kutladık. Defne yine keyifle üfledi mumları babası ile beraber. Babası ile kucaklaştı sevinçle. İyiki doğduuun babaaaaaa J
Nene ile dedenin de evlilik yıldönümlerini kutladık aynı gece birlikte.
Komik bir de olay yaşadık. Bir arkadaş edindi kendine oturduğumuz mekanda. Bir yukarı, bir aşağı koştu durdu arkadaşı ile el ele. Tabi biz de peşinde. Gittiğimiz yer deniz kenarı tehlikeli yani. O kadar koşturdu ki Defne, artık dayanamadık arabasını getirdik oturttuk. Niyetimiz bir süreliğine dinlenmek. Ne mümkün! Ama orada oturmak istemiyor ya bizim cimcime, hemen kalkmak için bir yol buldu kendine. Her çişi geldiğinde söylüyor ve tuvalete gidene kadar kesinlikle yapmıyor üzerinden zaman geçse bile. Tutmakla ilgili bir sıkıntısı da yol yani. Ama arabadan inmek için : “anne benim çişim deldi ama ben ağabama yapıyoruuum haberin oysuun” dediii ve yaptı çişini. Biliyor çünkü onu öyle oturmayacağımızı. Nitekim kaldırdık tabi. Bizimki zafer kazanmış edalarında... Ama anne ile baba durur mu, bilinçli olarak yaptığı için ceza verdik biz de. 3 dakika yerinden kalkmayacaksın diye ( bu arada cezaların yaş kadar verilmesi gerektiğini öğrendim geçenlerde daha fazlası çocuk için fazla yıpratıcı olabilirmiş , 3 dk oradan geliyor ) . bu sırada arkadaşı geldi “hadi gel oynayalım diye”
Bizim kızın cevabı : “delemeeem, ben cezaliyiiim.”
Bir arkadaşı bağırıyor bir Defne bağırıyor ;
Arkadaşı : gelebilirsiiin
Defne : delemem dedim danaaa ( sana ), cezaliyim beeen, otuymam laziiiim” J
Bu böyle 3-4 kez falan devam etti. Bu arada 3 dk doldu ve dedik ki : “cezan bitti Defne’ cim”
Hemen kalktı ayağa minik kuş ve yine yüksek sesle oldukça da neşeli bir şekilde “cezam bittiiii, delebiliyim aytiiik” dedi ve başladı yine koşturmaya.
Hoşuma gitti, çok da güldürdü beni bu tavrıyla. Çok çok sevimliydi. Cezanın da ne olduğunu biliyor. Tabi ki biz de ceza olayını abartmıyoruz ki, önemini yitirmesin...
10 Ağustos 2011 Çarşamba
Sevdiğim Defne Şarkıları..
Bu aralar şarkı söylemeyi çok seviyor. Favori şarkılarını Defne’ nin ağzından aktarmaya çalışacağım, tabi kendi mimikleri ve ifadeleri ile dinlemek farklı ama kelimelerin çıkışı çok hoşuma gidiyor, paylaşayım istedim. Hepsinin ses kaydı ayrıca mevcut :)...
Övetmenim, övetmenim, danim benim danim benim
Ben deni cok beviyoooyum
Den biy anaaa, den biy babaaa, heydey ooğğdun aytik banaaa.,
Okut, öğyet ve nidadeeet
Yuyda yaray biy insaaan etttt.
J
Bir diğer favori şarkısı; küçükken babası çok söylerdi bu şarkıyı, mini mini bir kuş şarkısı eşliğinde uyuturdu kuzuyu. Şimdi her duyduğunda “baba bak den bana hep döyleydin ( söylerdin ) bu şaykiyi “ diyor neşeyle
Mini mini biy duş donmuştu
Pendedeme donmuştu
Aydim onu içediye
Dik dik dik dik ötsün diyeee
Pıy pıy edeyken danlandiii
Eyyeyim bad bos kaydiiii.
1 Ağustos 2011 Pazartesi
Daha şimdiden böyleyse ileride ne yapacağız kimbilir!!
Arabayı eğer Selçuk kullanıyorsa Defne’ nin camını açıyor bazen. Ben yanında olduğum için kontrol ediyorum ama eğer ben kullanıyorsam ve Defne’ nin yanında kimse oturmuyorsa, ben açmıyorum camı takip zor olacağı için. Gerekçe olarak ise “nereden açıldığını bilmiyorum” diyorum.
Geçen gün yine arabada ikimiz varız sadece. Aramızda geçen dialoğu aktarıyorum;
D: anne camımı açaymisiin?
B: Ama kızım camı baba açabiliyor sadece, ben nereden açıldığını bilmiyorum ki
D: Anne yanında müğmeler ( düğmeler ) var ya işte oydan açilir cam.
B: (Hafif bir şok yaşayarak) göremiyorum Defne burada düğme yok.
D: Ama anne nasil döymüyosun ( görmüyosun ), hani döyt tane müğme var ya işte onlarla açilir. Alttaki müğmeye bas mamam mi?
B: (Ağzım hayretle açılmış durumda, içimden pes artık bunu nerden biliyorsun diyerek ve bilmiyorum demenin artık çok anlamsız olduğuna karar vererek) Tamam gördüm düğmeleri şimdi ama basamıyorum Defne, gücüm yetmiyor benim.
D: basabiliysin anne, sen çok büyüdün aytik, oooh bak bobaman( kocaman ) oldun. Afeyin benim anneme afeyiin, basabiliysin seeen.
O an o durumda tek yapabileceğim şeyi yaptım artık, konuyu değiştirdim. Şarkı söylemeye başladım Defne’ ye.
Aramızda gerçekten geçti bu dialog. İnanılmaz gibi ama oldu. Şimdiki çocukları kandırmak mümkün değil, nereden bilirsin sen hangi düğmenin camı açtığını değil mi ama, bize eskiden annemiz yapamıyorum dedi mi tamam o zaman derdik, nerde şimdi tamam lafını duymak. Sonuna kadar laf yarıştırıyor benimle. İşimiz çok zor çook. Ama bir taraftan da o kadar memnunum ki bu halinden anlatamam J