Taşındık...

Geçen hafta taşınma telaşı ile geçti. evliliğimiz başından beri oturduğumuz 6,5 yıllık Çengelköy' deki sevimli evimize bay bay dedik, Çekmeköy de Defne' nin daha fazla oyun oynayabileceği, daha fazla sosyalleşebileceği bir siteye taşındık. Çok yorucu olmadı planlı programlı gittiği için. Tüm taşınma işlemi bir hafta sonu içinde tamamlandı. Cuma , Cumartesi, Pazar öğlene kadar, annem, Buket, Selçuk ve ben dört bir koldan ev yerleştirmeye ve Pazar akşamı ev olabildiğince düzenli halindeydi. Cuma ve Cmt günleri Defne' yi Hülya annesine bıraktık. Bütüün gün Esra ablası ile "Eda aba" oyunlar oynamış bir nevi coşmuş diyebilirim. Halâ "Anne ben Hülya anne ev git, Eda aba oyna" diyor :) Pazar akşamı Defne' yi aldık ve kızım ilk kez gördü yeni evini. Her bir odaya girdi çıktı merakla, tepkiler aynen şöyle : "Aaa anne bu benim oda ( o ince çok tatlı oda diyor :), aa anne bu anne baba oda, aaa anne bu beni ev aaa aaaa" şeklinde şaşırma efektleri ile odaları dolaştı sürekli. Ev farklı ama eşyalar aynı, şaşırdı kızım bu yeni duruma. Çok sevdi yeni evini ama . Hemen adapte oldu girdi odasına oyuncaklaır ile oynamaya başladı. Gündüzleri ise tek derdi parka gitmek. Yeni bir arkadaş edinmiş bile kendine Ata "Defne' nin deyimiyle "ada" ( ilk a ince) Daha biz eve gelir gelmez başlıyor "anne ben park git ben salıncak bin, ben oyna" demeye. Tabi yeni sitemizdeki yakın arkadaşlarımız olan "Erdan Ama, Bibel Aba, Dudey bebek" aşkını da untmamak gerek :) yani her gün her saat onlara gitse bıkmaz sanırım. Geçen gün aykırılığını göstermiş hemen :), Hülya annesi ile bahçeye çıkmışlar, çimlerin üzerinde çeşitli yazılar var, "Bu ne" diye sormuş Hülya Hanım' a o da demişti," Defne' cim çimlerde top oynanmaz yazıyor" Defne hemen kafasını sallayarak " Hayır oyna" demiş. Yani pek kural tanımayacak benim kızım sanırsam :) Bugün eski evimize gittik birlikte son kez. Defne girdi eve bir şaşkınlık da burada yaşadı. Bu sefer ev tanıdık ama içinde eşya yok :), giriyor kendi odasına "A aa anne bu benim oda ama dadak ( yatak ) yok, aaa anne, anne baba dadak yok, aaa anne Hayriye aba oda dolduk ( koltuk ) yok" gibi. Girdiği her odada bir şaşkınlık yaşadı. Sonra güvenlikteki abilerine yine en sevimli haliyle el sallayarak ayrıldı oradan... Yeni ev yeni umutlar... Defne için ve bizim için çok güzel olacağını düşünüyorum ben bu yeni evimizin. Yeni ortamımızda yaşadıklarımızı, Defne' den haberleri paylaşmaya devam ederim buradan sizlere... PS. bizim kız yaramazlık yapmadan durur mu, ev arama aşamasında başımıza gelen bir olay. biz emlakçı ile konuşurken bir anda ayrılıyor yanımızdan, anında koşuyoruz peşinden ama yetişene kadar ebeven banyısuna giriyoor, kapıyı kilitliyor içeriden! Defne içeride, biz dışarıda. yarım saat uğraştık kapıyı açmaya bir yandan da Defne' ye açtırmak için dil dökmeye. Klozetin sifonunu çekiyor, duşakabini açıp kapatıyor falan, bir türlü açmıyor kapıyı. Sonunda açtı kilidi, çıktı dışarıya sanki hiçbirşey olmamış gibi. Ne yapacağız biz bu cimcime ile bilmem :)