Bir gün oturuyoruz evde, “anne, ben
kaydeşim doğunca hiç televisyon seyretmiycem, ona ölnek ( örnek ) olmam lazım”
dedi. Kuzum dedim, sen izlersin tabi ki, kardeşin olacak diye kendini çok
kısıtlamaman gerekli, ancak onun bulunduğu zamanlarda izlememeye özen
gösterirsin belki J
Hello Kitty li bir bilekliği var. Birgün
okula giderken onu takmak istedi. Ancak küçük geldi. “Defne’ cim bu senin
canını acıtır, takma istersen” dedim birden ağlamaya başladı. “ama ben bilekliğimi
kaydeşime veymek istemiyorum ki” diye..Hemen aldım ellerini ellerimin arasına,
“Defne’ cim, o bileklik ve diğer tüm eşyalar senin, onları kardeşine verip
vermeme kararın tamamen sana ait eğer istersen verirsin, istemezsen vermezsin
tabi ki” dedim. “Ben bunu biyaz düşüneyim” dedi. Akşam okuldan aldım eve
dönüyoruz, yolda, “anne, ben düşündüm ve eşyalayımı kaydeşime velmeye kalal
veldim, veymezsem küçülecek ve kaldılıcaz böylece hiç göyemiycem (
göremeyeceğim ), eğel kaydeşime velilsem ( verirsem ) onun üzelinde hep gölülüm
( görürüm )” dedi. Aferin benim akıllı kızıma J
Bir gün annemlerdeyiz, Defne’ yi kucağıma
aldığım ilk anneler günündeki resmimiz bir çerçevede duruyor. O resmi aldı
eline, koşarak yanıma geldi ve “ anne sen beni eskiden kucağına alıldın (
alırdın ) aytık hiç almıyolsun kaydeşim doğunca hep onu alacaksın” diyerek
ağlamaya başladı. Ama ne a ağlamak, hıçkırırarak iç çekiyor resmen. Oturdum
koltuğa, oturttum kucağıma ve başladım
anlatmaya “Defne’ cim, şu an seni kucağıma alırsam belim çok zarar görür o
yüzden alamıyorum ama kardeşin doğduktan sonra seni tekrar kucağıma alacağım
tabi ki “ dedim, rahatladı biraz ama 10 dk kadar bebekçe davranışlar içine
girdi; emekledi, bebekçe konuştu vb. Biz de oyuna dahil olduk ve kısa süre
sonra rahatladı. Canım benim, ona olan sevgimin azalacağını düşünüyor herhalde
hiç mümkün mü öyle bir şey!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder