Okula gidiyoruz her sabahki gibi.
Arabadan inerken tacını düzelttim ve bana bağırdı düzelttiğim için. Kalbimi
kırdı böyle bağırınca. Ben de özür dilemesi istedim, tutturdu hayır sen özür
dile diye. Ben hatalı olmadığım için
özür dilemem gerekmediğini söyledim ve çıktım okuldan. Çok üzülmüş yaptığına,
akşam almaya gittiğimde koşarak geldi boynuma sarıldı ve “ annecim senden çok
özül dilelim” dedi. Okulda düşünmüş taşınmış
ve bir kalp yapmış kocaman. Arkasına da “Özür dilerim annecim” yazdırmış.
Onu verdi bana kuzum. Kalbimi kırıyor ancak kendini affettirmesini de çok iyi biliyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder