25 Nisan 2013 Perşembe

Karp Kırarım, Ama Düzeltirim de


Okula gidiyoruz her sabahki gibi. Arabadan inerken tacını düzelttim ve bana bağırdı düzelttiğim için. Kalbimi kırdı böyle bağırınca. Ben de özür dilemesi istedim, tutturdu hayır sen özür dile diye. Ben hatalı  olmadığım için özür dilemem gerekmediğini söyledim ve çıktım okuldan. Çok üzülmüş yaptığına, akşam almaya gittiğimde koşarak geldi boynuma sarıldı ve “ annecim senden çok özül dilelim” dedi. Okulda düşünmüş taşınmış  ve bir kalp yapmış kocaman. Arkasına da “Özür dilerim annecim” yazdırmış. Onu verdi bana kuzum. Kalbimi kırıyor ancak kendini affettirmesini  de çok iyi biliyor...

9 Nisan 2013 Salı

Küçük Kardeşin Bebek Şekerleri


Büyük bir hevesle bekliyor Defne kardeşini. Tüm hazırlıkların, içinde yer alıyor büyük bir zevkle.

Geçtiğimiz günlerde birlikte bebek şekerlerini yaptık.

Defne’ nin görevi,  badem şekerlerini jelatinlere koymaktı. Ancak 2 şeker jelatine, 3 şeker mideye şeklinde ilerledi süreç J






Defnoş’ un kardeşini bu kadar hevesle bekliyor oluşu gerçekten çok ama çok mutluluk verici benim için J

5 Nisan 2013 Cuma

Kızımın Kardeşi Oluyor-3


Bir gün oturuyoruz evde, “anne, ben kaydeşim doğunca hiç televisyon seyretmiycem, ona ölnek ( örnek ) olmam lazım” dedi. Kuzum dedim, sen izlersin tabi ki, kardeşin olacak diye kendini çok kısıtlamaman gerekli, ancak onun bulunduğu zamanlarda izlememeye özen gösterirsin belki J

Hello Kitty li bir bilekliği var. Birgün okula giderken onu takmak istedi. Ancak küçük geldi. “Defne’ cim bu senin canını acıtır, takma istersen” dedim birden ağlamaya başladı. “ama ben bilekliğimi kaydeşime veymek istemiyorum ki” diye..Hemen aldım ellerini ellerimin arasına, “Defne’ cim, o bileklik ve diğer tüm eşyalar senin, onları kardeşine verip vermeme kararın tamamen sana ait eğer istersen verirsin, istemezsen vermezsin tabi ki” dedim. “Ben bunu biyaz düşüneyim” dedi. Akşam okuldan aldım eve dönüyoruz, yolda, “anne, ben düşündüm ve eşyalayımı kaydeşime velmeye kalal veldim, veymezsem küçülecek ve kaldılıcaz böylece hiç göyemiycem ( göremeyeceğim ), eğel kaydeşime velilsem ( verirsem ) onun üzelinde hep gölülüm ( görürüm )” dedi. Aferin benim akıllı kızıma J

Bir gün annemlerdeyiz, Defne’ yi kucağıma aldığım ilk anneler günündeki resmimiz bir çerçevede duruyor. O resmi aldı eline, koşarak yanıma geldi ve “ anne sen beni eskiden kucağına alıldın ( alırdın ) aytık hiç almıyolsun kaydeşim doğunca hep onu alacaksın” diyerek ağlamaya başladı. Ama ne a ağlamak, hıçkırırarak iç çekiyor resmen. Oturdum koltuğa, oturttum  kucağıma ve başladım anlatmaya “Defne’ cim, şu an seni kucağıma alırsam belim çok zarar görür o yüzden alamıyorum ama kardeşin doğduktan sonra seni tekrar kucağıma alacağım tabi ki “ dedim, rahatladı biraz ama 10 dk kadar bebekçe davranışlar içine girdi; emekledi, bebekçe konuştu vb. Biz de oyuna dahil olduk ve kısa süre sonra rahatladı. Canım benim, ona olan sevgimin azalacağını düşünüyor herhalde hiç mümkün mü öyle bir şey!!