KIZIMIN KARDEŞİ OLUYOR :):):)

Evet bir bebiş geliyor aramıza, 15 haftalık şu anda. İlk haftalar biraz sıkıntılı geçti Defne’ de de olduğu gibi. Ama artık çok rahatım

Defne ye bu güzel haberi verme süresini biraz uzun tuttuk, birkaç sebebi var aslında. İlk sebebi, okuldaki pedagogu Sesil Hanım ile yaptığımız konuşma ve biraz da benim konu hakkındaki araştırmalarım. Çocukların zaman kavramı çok olmadığı için ne kadar gçe söylenirse o kadar iyi olacağını öğrendim, sabırsız bir şekilde beklemeye başlıyorlar çünkü.  Ancak tabi çokda uzun tutmamak gerekiyordu süreyi, karnım belirlemeye başladıktan sonra anlamaması içten bile değil çünkü ( ki artık baya baya karnım belirginleşmeye başladı )

İkinci sebebi ise, benim son 8 haftadır sürekli bulantılar yaşıyor olmam. Bu dönemde Defne’ ye kardeşi olacağını söylediğimiz anda, kafasında ilişkiyi kuracak ve “ kardeşim anneme zarar veriyor “ diye düşünecekti.

Bu sebeple bu zamana kadar söylemedik güzel kızıma kardeşi olacağını. Ancak arada hazrılık çalışmaları da yapmıyor değildik hani. 

Kurban bayramındayken yani ben henüz 6 haftalık hamile iken  babaannesi sordu Defne’ ye. “Defne’ cim kardeşin olsun ister miydin?”

Defne, Arya’ yı göstererek “kaydeşim var ya işte benim” dedi. “Öyle değil , gerçek kardeşin olsun ister miydin” deyince ise benim hazırcevap kızım cevabı verdi hemen “nene sen de çod komidsin bu oyuncad mı canım, Allah Allaaah J” bizi bir gülme aldı tabi, açıkladık o zaman “yani sürekli aynı evde yaşadığın annene anne, babana baba diyen bir kardeş” diye ama cevabı da kayıtlara geçmiş bulundu :)

Ben evde ara ara soruyordum, “Defne’ cim kardeşin olsun ister misin” diye. “isteyim  tabi, ben ona küçük kıyafetleyimi veyiyiiim, oyuncadlarımı veyiyiiim, ben onunla çod güzel ilgileniyim anne meyak etme” şeklinde beni mutluluktan deliye döndüren cevaplar veriyordu.  Peki kız mı olsun erkek mi diyenice, “kız istiyoyum” diyordu. Ama bak Kuzey bebek erkek, Rüzgar bebek erkek onları sevmiyor musun” dediğimde hemen,  “hıımmm onlay gibi oluysa erkek de olabiliy diyordu

Yine kurban bayramında, Turgutlu’ dayken Aydın abi sordu bu kez “kardeşin olsun istermisin?”  diye. Defne “evet isteyim” deyince de, “o zaman hamurdan bir bebek yap ve annenin karnına koy bakalım belki içeriye girer” dedi Aydın abi ve Defne hemen koşarak gitti, “hamuyum yod ama legdolayım( legolarım )  var, ben ledodan bebed yapıcam” dedi, bir bebek yaptı ve koydu hemen karnımın üstüne.

Galiba hamileliğimin 10-11 haftası civarındaydım, okulda öğretmenine demişki, “Övetmenim biliyo musun benim kaydeşim olacak”  demiş !!  Öğretmeni de “çok sevindim Defne’ cim peki kız mı olsun erkek mi” deyince? “onu ben neyden bileyim ki canım, onu Allah baba biliy”demiş J Öğretmeni çok şaşırmış tabi. “tamam onu Allah baba bilir ama sen ne istersin” deyince, “ben kız olmasını teycih edeyim” demiş :)

Geçenlerde arabada giderken dedi ki, “annecim, ben bişeyin olmasını çok istediğim zaman ne yapayım? “

“Allah babaya dua et Defne’ cim” dedim. “Peki nasıl dua edicem” deyince, “ellerini aç havaya, Allah babaya istediğini söyle” dedim. Hemen açtı ellerini, “Allah baba, ben kaydeşim olsun cok istiyoyum bana İKİZ kaydeş veriy misin?” dedi. Tabi biz hem şaşırdık hem de sevindik. Bir de ikiz istiyor hanımefendi :)

Artık dedik ki, bulantılar geçti, karnım belirmeye başladı, artık Defne’ ye de söyleme zamanı geldi. Dün akşam aldık karşımıza küçük hanımı. Selçuk’ ın elinde kamera :), tepkiler anlık kayıt altında :)

Dedim ki, Defne’ cim, sen geçen gün Allah baba dan ne istemiştin?

Defne : Kaydeşim olsun istemiştim

Ben : Peki çok mu istedin bunu?

Defne : Eveet, çok istedim.

Veee büyük an JJJ

Ben : canım sen o kadar çok istemişsin ki, Allah baba dualarını kabul etti, ve benim karnıma bir kardeş koydu

Çok kısa bir duraksama ve sevinç  çığlığı geldi “Yaşasııın, bir kaydeşim olucaaak”

Hemen geldi sarıldı boynuma, hemen karnımı öpmeye başladı “             canım kaydeşim benim” diye severek, gitti babasını öptü ve bir anda “benim odama gitmem lazım hemen” dedi. “ne oldu neden odana  gitmen lazım” dememe kalmadan koşturdu odasına, “kaydşeim olucak ya, onu bezleyini koyacak bir yer ayaylamam lazım, hemen ona yer açmalıyım” dedi ve dolabının birini boşaltarak, “ hah tamamşimdi kaydeşimin bezlerini buyaya koyabiliyiz” dedi. Sonra hızını alamadan oyuncaklarına koştu ve “annecim, oyuncaklayımdan kaydeşime zayay veyecek olanlayı ayıymam ( ayırmam) lazım, yoksa canını acıtabiliy onun” dedi. Hemen anneannesi ve babaannesini aradı, “biliyo musunuz  beni kaydeşim olacaaak” diye haber verdi onlara.

Bir ara kucağıma alacaktım Defne’ yi, bana dedi ki, “annecim lütfen çok dikkatli ol, kaydeşimin canı acımasın ama” dedi. “Ben ona  bakarııım, bezlerini getiyiyiim, yemeğini yediyiyiim” diyerek hemen sorumluluk yükledi kendine. Ben de dedim ki “ tabi ki bana yardım edersin kızım ama biraz büyüyünce oyunlar da oynarsınız onunla”

Nasıl bir çocuk bu böyle, nasıl sevgi dolu. Onun  bu tepkilerini  inanılmaz mutlulukla izledim ve gurur duydum kızımla gözlerim dolarak.

Dün akşamdan beri sürekli  gelip karnımı öpüyor “canım kaydeşim benim, anne ben ona doğana kaday bebiş diycem, sonya ismini söyleyiz tamam mı?, bebiiş, bebiiş, yerim ben seni” diyerek.

Gerçekten çok sevindi. Umarım doğduktan sonra da bu duyguları devam eder ama ben iyi kalpli güzel kızımın aynı samimiyet ve mullulukla kardeşini çok seveceğine eminim JJJJ