Anne Sen de Hiçbirşey Bilmiyorsun :)

Geçenlerde kitap okuyoruz Defne ile.İş Kültür yayınlarından aldığım Minik Dahi Gözler kitabı. Gözler ile ilgili bir çocuğun anlayabileceğ boyutta resmederek anlatmışlar herşeyi.

Kitabın bir yerinde, bir cismi gözün nasıl gördüğü ve algıladığı ile ilgili bir resim var. Cisim düz iken gözün arka tarafında gidiyor görüntüsü ters olarak ve beyine gönderiliyor, beyin bu cismi algılamamızı ve düz olarak görmemizi sağlıyor ana konsept bu şekilde. Bunu ben de anlatmaya başladım kendisi üzerinde göstererek, gözün cismi beynine gönderir derken kafasını tuttum

Bu sırada bana dedi ki, “anne ama beynimiz kafamızda değildiy ki”

Ben :Nerededir peki?

Defne: Yani anne sen de hiçbir şey bilmiyorsun, midemizde oluy tabi ki !

Ben : SOK! Neden öyle düşünüyorsun Defne’ cim?

Defne : Anne sen de bir alemsin, ceviz neye benzey? Beyine. Peki ceviz yediğimiz zaman neyeye gidey? Midemize tabi ki. E o zaman beynimiz müdemizdediy!!!

Kısa süreli bir şaşkımnlık yaşadım. Kurdupu muhakeme çok hoşuma gitti gerçekten. Sonra başladım anlatmaya. “Defne’ cim ceviz şekil olarak beynimize benzer evet ama beynimiz değildir. Ceviz yediğimiz zaman beynimiz de çok güçlenir, gelişir ve daha akıllı oluruz. Ama beyin ile ceviz farklı şeylerdir. Evet haklısın ceviz yediğimiz zaman kesinlikle midemize gider ancak beynimşz kafamızın içindedir ve düşünmemizi sağlar. Sen nerden düşünürsün?

Defne : Kafamın içinden.

Ben : Evet kesinlikle. İşte düşünmemizi beynimiz sağladığı için  kafamızın içinden düşünürüz

Biraz durdu düşündü, sindirdi söylediklerimi ve “tamam annecim” diyerek ikna oldu J

Çocukların düşünce şekilleri çok ilginç ve keyifli oluyor gerçekten J