Bu haftasonu kızım biraz daha büyüdü !!!

Yani ben böyle hissettim. Arkadaşların sitesine pikniğe gittik. Çocuk parkı, piknik alanına yakın ama göz mesafesinde değil. Yani piknik alanında otururken çocuk parkı görünmüyor. Defne parka gitmek istedi, tamam dedim, gittik beraber. Bu arada parka arkadaşların güzel kızları Lâl da geldi . Lâl, 6 yaşında. Tek başına oynuyor Lâl tabi yaşının da verdiği olgunlukla. Lâl ın annesi İpek parka geldi, uzaktan baktı Lâl’ e, “ kızım ben piknik alanındaıyım, bir şey olursa gelirsin yanıma” dediii ve gitti. Defne uzaktan izledi bu olayı ve bana şu cümleyi kurdu “ annecim bak abyanın ( ablanın ) annesi buyda beklemiyo onu bıyakıp gidiyo, ben de buyudum aytik ben de tek başima oynayabiliyim, bişey oluysa da yaniniza geliyim sen dit şimdi babanın yanına oluy mu” dedi. Şok! Ne yapsam? Annesel duygular, karmaşalar girdi devreye, bir kaç saniye içinde aklımdan şunlar geçiyor. Tamam ortam güvenli, araç girmiyor, ayrıca site içinde güvenlik oldukça iyi yani kaçırılma vs durumları da olmaz. Ama ya düşerse, ya büyük çocuklar bir zarar verirse,  ya ağlar da duyamazsam, ama bir yandan da özgüvenli yetiştirmek istiyoruz bize bağımlı olmasın diyoruz, çocuk da kendisi çok güzel ifade etmiş ne istediğini “ sen git ben hallederim” diyor işte! Çözüm : Gittim Lâl in yanına Defne görmeden, tembihledim ona göz kulak olmasını çaktırmadan ve döndüm Defne’ ye “ Tamam annecim, ben piknik alanına gidiyorum, sen bir şeye ihtiyacın olursa gelirsin yanıma güzel kızım” dedim. Nasıl mutlu, nasıl mutlu “bay baaaay, görüşürüüüz” dedi ve döndü oynamaya. Biraz uzaktan izledim. Gerçekten hiç bir sorun yaşamadan çok güzel oynadı parkta. Bir şey söylemek için de koştu geldi yanıma. Böylece ilk yanlzı park deneyimini de yaşamış oldu Defne hanım...Bir başka  gelişme yine aynı ortamda oldu. Daha bana git dememişti, ben oturup izliyorum, kaydırağa çıktıı, orada iki kız ile karşılaştı. Kızlardan biri Defne yi görünce “ aaa Defne buuu” dedi. Defne de “Aaaa Öyküüüü” dedi kuldan arkadaşı ile karşılaştı yani kaydırakta. Ama nasıl sevindi, hemen geldi benim yanıma “ anne bak bu Öykü  benim oduydan aydadaşim ( arkadaşım ), büyük yaş sınıfında sen biliyo musuun” diye benimle tanıştırdı. Bu arada Öykü de Defne yi yanındaki arkadaşı ila tanıştırdı, “bak bu Defne, Sinem öğretmenin sınıfında” diye. O an farkettim ki, güzel kzımın artık bizim dışımızda da bir sosyal hayatı var. Hem sevnidim hem duygulandım!!!