Her fırsatta onun yanına gitmek istiyor. Aslında etrafında Kuzey gibi bir bebek oluşu avantaj oldu bir bakıma. Küçük bebeğin nasıl olduğu, nasıl davranılması gerektiği konusunda fikir sahibi oluyor şimdiden.
Bu aralar en sevdiği oyunumuz şöyle gelişiyor:
"Anne sen Sibel aba oğdun ben de Duzey bebek oğdum. Hadi ben ağliyom" diyor ve başlıyor "İgnaaa, ignaaa" diye ağlamaya :) Ben de "gel benim güzel bebeğim" diyorum ve kucağıma gelip susuyor.
Sonra roller değişiyor. "Anne sen Duzey bebek oğdun ben de Sibel ( Bebel ) aba oğdum, hadi ağla. Ben inga, inga deyince de, sevecen bir yüz ifadesiyle " gel canim bebeğim gel meme em" diyor, beni kendine çekiyor, "hadi kaka yap altini temizliycem, hadi ağla gazini çikarcam" gibi bir bebek ağladığı zaman neler yapılıyorsa hepsini bende uyguluyor anaç ruhlu kızım benim. İşte annelik daha bu yaşlarda kodlanıyor bize gerçekten, iç güdüsel olarak bebek büyütmeye meyilli oluyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder