Terrible Two !

O kadar net yaşıyoruz ki son günlerde ! Defne hiç olmadığı kadar ben merkezli, hiç olmadığı kadar huzursuz. Bugüne kadar pek yaşamadığımız bir şey yaşıyoruz örneğin, sabahları ben işe giderken arkamdan inanılmaz ağlıyor. "Gitme işee, beni de dötüyy" diye parçalıyor kendini. Evden zor atıyorum dışarıya kendimi. Daha ben evden çıkar çıkmaz kriz bitiyor,arabaya binmeden Hülya Hanım arıyor "uyudu bile" diye ama evden çıkış çok zor.

Başka bir alışkın olmadığımız durum ise, her şeyi "beniim" diye sahiplenmesi. Herşeyini paylaşan bir çocuktu ama son günlerde hiç bir şeyini paylaşmak istemiyor. Hele söz konusu bensem inanılmaz huzursuz oluyor. Eve bir misafir gelmeyegörsün, onunla konuşmam, ilgilenmem neredeyse imkansız bir hal aldı :(

Okulun pedagogu ile görüştüm konuyu, gayet doğal bir durum olduğu, tamamen yaşının özelliklerini gösterdiğini, hatta okulda da zaman zaman benim diye oyuncakları aldığı halde çoğunlukla yaşına gööre çok çok uyumlu olduğunu söylüyor ama dayanmak gerçekte zor. Geçici olduğunu biliyorum ve kendime sabır diliyorum...