Bir süredir kreş arayışı içindeydik zaten. Belirli kriteler çerçevesinde ( eve ve benim işime yakınlık, düzenli bir programları oluşu, servis ve servis güvenliği, genel ve tuvalet temizliği, öğretmenlerin eğitimi, çocuklara yaklaşım, pedagog, ortamın güvenilirliği vb vb vb. ) dolaştığım kreşler arasında en yakın gelen Neşe Erberk Joyfull House Çekmeköy anaokulu oldu. Selçuk ile yaptığımız ziyaret haricinde, öğretmeni ile tanışayım, pedagog Esra Hanım’ a sormam gerekenler var, Sahibi Özge Hanım ile konuşmam gerekn bir detay var gibi bahanelerle bir kça kez daha gidip gözleme fırsatı buldum. Bizim şirketten çok fazla kişinin de tercih etmiş olması ve hepsinden aldığımız oldukça olumlu geri bildirimler içimi rahatlattı.
3 yarım gün olarak başlıyoruz kreşe. Başlangıçta süreyi uzun tutmamak en iyisi olacak düşüncesindeyiz, mümkün olduğunca uzaklaştırmayalım, fikren soğutmayalım dedik.
Önce 2 saatlik deneme dersi gerçekleştirdik geçtiğimiz haftalarda. Deneme dersi çok iyi geçti. Defen çok keyifli bir şekilde geçirdi bu iki saati. Hatta ders sonunda “ anne siz eve gidin ben birazdan geliyim kendim” gibi bir yorum bile yaptı. Öğretmeni, çok çok uyumlu bulduğunu, ilk günü bu şekilde geçiren bir çoçuk daha önce görmediğini bile söyledi J çok mutlu etti tabi bu durum bizi.
Defne nin bu süreci olumlu geçirmesinde bizim yapmış olduğumuz konuşmaların da çok etkisi olduğunu düşünüyorum. “benmi kızım artık okula gideceek, şarkılar söyleyecek, oyunlar oynayacaaak” gibi cümlelerle hazırladık hep Defne’ yi. Ama kendi yapısının da çok büyük katkısı var (hatta, kreşi çok sevmesinde en büyük etken olarak Defne’ nin uyumlu ve girişken kişiliğini görüyorum). Ama tabi büyük konuşmamak lazım. Şu an herşey çok güzel ama bir süre sonra neler olur bilinmez. Zaten şimdilik sadece yaz okulu olarak başladık. Defne’ nin durumuna göre Eylül de devam durumunu gözden geçireceğiz
Her okulun önünden geçişinde “anne burası benim okulum, ben okuluma gitmek istiyom artık” diyordu. Ve o gün geldi çattı.
Pazartesi sabahı tuttuk okulun yolunu. Pek bir heyecanlıydı. Zaten Pzt gideceğini Cuma günü söylediğimde “hadi hemen giyinelim okula gidelim o zaman” diye fırlamıştuı yerinden, zor ikan etmiştim daha sonra gideceğimize. Pzt sabahı odasına girdim, yatağında gözleri açıkl yatıyordu. Égünaydın güzel kızım, haydi giyinelim de okulumuza gidelim” dediiim, ok gibi fırladı hemen yataktan “anne çabuk giydir beni ben okula gidiyorum yaşasııın” diye. Güzeel ce süslendiki çantamızı taktık kolumuza, tuttuk okul yolunu.
Yine gayet uyumlu bir gün geçirdi ,Hülya Hanım ile birlikte bekledik biz Defne’ yi ama bizi hiç aramadı, keyifle oyunlar oynadı, güzelce yemeğini yedihem de kendi başına. Öğretmeninden hiç yardım almadan. “Aman nazar değmesin J”. Arada geçerken beni görünce “ay anne ben de seni çok özledim” deyip gelip öptü ve hemen sınıfına girdi. İlk sulu boya çalışmasını yaptı üstelik bence gayet de güzeldi.
İkinci gün de gayet iyiydi. Öğretmeni “bugün benim yardımcı öğretmenim oldu resmen, herşeyin yerini öğrendiği yetmiyor gibi diğer arkadaşlarını da yönlendiriyor, bana çok yardımcı oldu, algıları da çok kuvvetli hemen kavrıyor ” diyor. maşallah kızıma benim J. Öğretmeni artık bizim gitmemize gerek olmadığını düşünüyor biz de uyacağız tabi J
Bugün kreşte 3. Gün, sabah bıraktım ve kapıdan vedalaştık. Defne yine çok rahattı bana el sallayarak, “ anne sen işe dit, ben odulda oyunlar oynuycaaam, sonra servise binicem, Hülya anne beni alıcak” dedi ama ben hiç onun kadar rahat değilim malesef L onun için çok gerekli bir aşama olduğunun farkındayım ancak bırakıp ayrılmak çok zor geldi, hatta gözlerimin biraz dolduğunu itiraf edebilirim. Allahtan Defne çok rahat yoksa çok daha zor olacaktı benim için onu bırakmak. En zor kısmı da servise binmesi fikri. Başında öğretmeni olacak ama yine de endişeliyim, bugün eve gidene kadar içim rahat etmeyecek herhalde. Çıkarken öğretmenine sürekli tembih ettim, “ama servise siz bindirin, kemerini bağladığından emin olun, öğretmen muhakkak başında olsun, ne kadar yemek yediğini iyi not edin” gibi. Kızcağız gülümseyerek hiç merak etmeyin dedi, herhalde anlamıştır benim ne kadar endişeli olduğumu...
Süslü prenses. Oje sürüyorum, hemen o da istiyor. Bir parmağına sürüyorum “Ado” diyor "hepsine süy, bak sen hepsine sürüyosun”. Çocuklar çok oje sürmez diyorum, “Ama ben büyüdüm aba oğdum aytık” diyor. “Anne kadar büyüyünce hepsine süreceğiz senin de diyorum", bozuluyor ama bir şey diyemiyor, susuyor J
