18 ay civarı çişini ve kakasını tuvalete yapmak istiyordu, uzuunca bir süre de öyle gitti ama sonra vazgeçti, beze yapmaya devam etti, daha erken dedik ısrarcı olmadık.
Bir süredir yine sürekli konuşuyorduk “bak sen büyüdün, artık beze çiş – kaka yapma, tuvalete yap. Büyükler külot giyer sen de külot giy olur mu, bez bağlamayalım artık gibi. Hiiç üzerine alınmıyor, hatta tam tersine gözünün içine baka baka yapıyordu kakasını bezine. Tuvalete gitmek bir yana, “Anne ben bezime kaka yapiyom sakın yanima delme, hiiiç gelme” diye beni de uzaklaştırıyordu yanından. Dikkate almıyor gibi görünse de, konuşmalar işe yaradı anlaşılan.
Bir anda değişti herşey. Bir sabah uyandı ve “ben ağtık bes istemiyom anne, ben tuyayete çiş yapçam” dedi. Çıkardık bezini, çıkarmak o çıkarmak, 3 gündür bezsiz dolaşıyor. Yatarken bağlayalım diyorum onu bile istemiyor, “ben büyüdüm artık bes bâğlama anne” diyor. Hadi hayırlısı bakalım. Şimdilik çoğunlukla biz tuvalete götürünce yapıyor, genelde söylemiyor. Ama yavaş yavaş bunu da geliştireceğiz. Bir iki ufak kazamız var ama o kadar olacak artık.
Bir aşamayı ( hatta çook önemli bir aşamayı ) daha geçiyoruz Defne kız’ ın yaşam yolculuğunda....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder