Ve sonunda oldu. Hatırlarsınız birkaç ay önce yataktan atlama girişimlerinden bahsetmiştim, dün sonunda amacına ulaştı.
Hülya Hanım yine her zamanki gibi yatırmış uyuması için ve çıkmış odadan. Küçük kuzu da hemencecik dalmış uykuya. Bir saat kadar sonra ağlama sesi üzerine odasına gitmiş ciciannesi. Genelde ağlayarak uyanır, yine öyle olduğunu düşünmüş. Odaya girdiğinde bir de ne görsün, küçük hanım yerde minderlerin üzerinde oturuyor!!!! Şok olmuş tabi. Hemen bana haber verdi bir şok da ben yaşadım. Yatağın parmaklıkları en üst seviyede, yatak seviyesinden, en az 70-80 cm, yerden ise 100-120 cm yüksekte. Atlamış aşağıya küçük hanım gözünü karartarak. Allahtan hiçbir şey olmadan atlattık bu kazayı. Artık yapmayı düşündüğümüz şey, yatak parmaklıklarından iki tanesini çıkartarak oradan nasıl yatağa girip çıkacağını öğretmek olacak. Yoksa böyle kazaları daha çook yaşarız gibi duruyor, gözü korkmuyorki hiçbir şeyden! Ciciannesi diyorki, "o kadar erkek çocuk baktım hiç biri yataktan inmeye çalışmadı"
Akşam eve gittiğimde koydum tekrar yatağın içine, nasıl atladın Defne aşağıya anlat hadi bakalım dedim, teker teker göstermeye anlatmaya başladı "Bu bu bu" diyerek. Önce parmaklığın üst kısmına tutunmuş, sonra parmaklara tırmanmış, ayağını parmaklığın üstüne doğru atmış ve kafasını aşağıya doğru uzattığında da atlamış aşağıya. Bu sefer problemsiz atlattık bu olayı çok şükür, umarım bir daha tekrarlamaz..
Özgecim geçmiş olsun neyseki bişey olmamış.Çok önceden önlemini almıştın sen zaten Yazını okuduktan sonra bende hemen yere minderleri koydum:) Bu yaramazların ne zaman ne yapacakları hiç bilinmiyor. Tuanada tatilde öyle şeyler yaptıki bizde her seferinde oh ucuz atlattık dedik :)
YanıtlaSil