30 Nisan 2010 Cuma

23 Nisan Tatili

23 Nisan' da, Cuma gününün tatil oluşunu da fırsat bilerek 2 günlük extra izin ile Akhisar-İzmir seyahati yaptık. Çocuklar bir günde huy değiştirir denirdi de inanmazdım, gerçekten olabiliyormuş. Benim melek kızım, tatil boyunca başka bir bebek oldu. 5 gün boyunca ağzına neredeyse tek lokma yemek koymadı, gündüz uykularını asla evde, yatağında yapmadı muhakkak pusetinde açıkhavada uyudu ( hoş pek haksız da sayılmaz bu konuda tertemiz, bol güneşli, ferah bir ortam varken ben de tercih etmem evde uyumayı :) ), bana inanılmaz düşkün oldu neredeyse kucağımdan inmedi diyebilirim. İstediği bir şey olmadığı anda çığlıklarla ağlamaya başladı. Selçuk ve ben oldukça tedirgindik bu durumun sürekli olacağına dair ama çok şükür ki eve dönünce normale döndü. ( Aman maşallah deyip dilimi ısırayım :) )Eve gelir gelmez önce bütün odaları gezdi kızım her odaya girişinde " aaaaaa aaaaa" diyerek. Sonra ise oyuncaklarına saldırdı ve 5 gün sonra ilk kez yemeğini güzel yedi.

İzmir' e gittik dedim gerçi ama, İzmir de duramadık ki! 1 gece konakladık ertesi gün için yaptığımız bütün planları iptal ederek Akhisar' a geri dönmek zorunda kaldık çünkü küçük kuş husursuzlukta son noktadaydı.

Ama herşeye rağmen babaanne, dede, amca ve yenge ile vakit geçirmek çok keyifliydi. Sakin olduğu zamanlarda onlar ile oyunlar oynadı, güldü, kahkahalar attı. ilk kez pikniğe gitti keyfince dolaştı kırlarda. Tertemiz havayı çekti içine.

İlk kez yenge "enge" dedi güzel kızım. Bir kelime daha ekledi dağarcığına. Tesadüf mü dedik ama yok değil. Yelda' yı gösterip " O kim?" diye sorduğumuzda her seferinde "enge" dedi gülerek.

Resimleri henüz yükleyemedim malesef. Ama en kısa zamanda gezimizden görüntüler ekleyeceğim sayfamıza..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder