Babasının kollarında uyuyan küçük melek..

Cumartesi günü Defne uyku konusunda oldukça inatçı idi. Zaten bu aralar genel bir tepkisi var özellikle gündüz uykusuna. Sabah erkenden uyanıyor, sonra da gün içinde uyumamak için direniyor. Genelde gün içinde 2 kez 1' er saat uyurdu. Bu ara bu süre 30 dakika ile 40 dakika arasında değişiyor.

Neyse efendim sonuç olarak Cumartesi daha bir tepkili idi uyumaya. Ne yaptıksak olmadı, sonunda babası aldı kucağına, geçen gün aldığım Yıldız İbrahimova' nın "Çocukça Şarkılar" CD'si eşliğinde oynamaya başladılar. Bir ara yanlarına bir gittim ki ne göreyim, bizim melek kafasını koymuş babasının omzuna, bir sağa bir sola sallanırken mışıııl mışıl dalmış uykuya. Yanak sarkmış, öyle tatlı idi ki anlatamam. Babamız da tabi bu güzelliğin mis gibi kokusunu içine çekiyor olmaktan son derece mutlu..

Şarkının sonuna gelince Defne açtı gözleri, beni aldı bir panik uykusunu açmamak için ama neyseki anında daldı tekrar uykuya..
Ben boşuna melek kızım demiyorum ona :)...