En yakın rakibim: Annem :)

Gerçekten öyle bu ara. Defne beni kendi rol modeli, en yakın rakibi görüyor kendine :)
Benim bütün kolyelerime, küpelerime, ayakkabılarıma, elbiselerime ortak. Ayağımda bir ayakkabı görüyor örneğin, "Çok güzelmiiiş, aynısından ben de istiyorum, ben de öyle ayakkabı giymezsem dışarı çıkmam" diyor mesela. Veya gardrobumu açıp içinden bir elbisemi, bluzumu alıyor askıdan, bir bakıyorum giymiş üstüne, makyaj  malzemelerim arasından ruju ve allığı alıp sürmüş, topuklu ayakkabılarımdan birini giymiş dolaşıyor evin içinde! Ne dediysem ayakkabıları giymesinin sakıncalı olduğu konusunda ikna edemedim onu henüz :) ayakkabıya birşey olması hiç önemli değil, ayağını burkacak ondan korkuyorum. Geçenlerde bir akrabamızın düğünü vardı. Düğünde giyeceğim elbisenin provasını yapıyoruz. Uzun bir sarı bir elbise. Üzerimde gördü ve yüzü değişti hemen "Ama sen çok güzel olmuşsun, ben de böyle uzun elbise giymek istiyorum" dedi gün boyu. Onun elbisesinin de çokgüzel olduğuna, çok yakıştığına çok zor ikna ettik.

bana diyor ki, "babayla ben evlenmeliyim, sen ayrıl ondan tamam mı? "

Canım benim, biliyorum kızlar için anneleri bir süre rakip olur, ancak aynı zamanda da çok yakın iki arkadaş, sırdaş :), seni çok seviyorum meleğim...