Kaydeşim de tadına baksın..

Arabadayız. Pazar kahvaltısında ne yapacağımızı konuşuyoruz Selçuk ile.  Arkadan lafa karıştı hemen , “Pişi yapalım, siz kıymalı yelsiniz, ben de boş.” Hemen ardından da ekledi, “anne sen de bi tane boş ye olul mu, böylece boş pişinin de tadına bakmış olul”

4 YAŞ...

Prensesim. Zaman ne çabuk geçiyor. Ne çabuk 4 yaşında oldun sen.  Daha dün gibi hatırlıyorum doğduğun ilk anı. Yumuk yumuk sokulmuştun yanıma mis gibi kokarak J Şimdi zaman zaman bana kafa tutan, inatçı mı inatçı, sağlam karakterli bir kız oldun.  O gülüşün, beni öpüşün , sımsıcak sarılman, her akşam koynuma sokularak kitap okumamız, parktan eve gelmemek için ısrarcı tavırların, alışveriş merkezlerindeki zaptedilemez hallerin, ayakkabı merakın J, hazırcevap hallerin, sana ne cevap vereceğimi bilemediğin soruların, sıcacık esprilerin, her müzik duyduğun anda oynamaya kalkman, yemek masasında oturmak zor geldiği için her seferinde “çişim geldi” diyerek kalkman, herkese, - herşeye yetişme çaban, birşey anlatırken o olayı yaşaman, her mimiğin ile desteklemen, herşeyin , herşeyin... iyiki varsın ve hayatımdasın. Gözlerindeki o ışıltı hiç sönmesin bebeğim, canım, aşkım, kuzum, bitanem. Seni çok seviyorum güzeller güzelim. İyiki doğdun.

Dede ile keyifli anlar

Dedesiyle mısır patlatmaya bayılıyor Defne. Önce bir güzel patlatıyorlar

 sonra da keyifle yiyorlar

Dedesi ıslanmasın diye ona şemsiye tutmak isteyince ortaya böyle bir manzara çıktı :)

Pek keyifli değil aslında birazdan göreceğiniz resim. Ancak çok anlamlı. Dedemiz malesef Prostat kanseri olunca, ameliyat olmak üzere Ankara’ ya gitti. Defne gelmedi tabi ki. Ama dedesini yanlız bırakmamak içinbu resmi gönderdi. Resimde çiçekler ve kalpler var..

 Neyseki ameliyat sonrası babam toparladı kendini ve çok şükür oldukça sağlıklı bir şekilde aramızda şimdi.