Defne' ye artık uzunca bir süredir memeyi bırakacağımızı söylüyordum. Hatta ona bir takvim yaptım sadece6 günlük. Kedi resimleri ile süslü, renkli bir takvim. Renkl, rakamlar buldum netten, tarihleri onlarla yaptım. Ortaya cici bici bir takvim çıktı. Defne' ye dedim ki : "Defne' cim her gün geçtikten sonra o günün kutusunu çizeceğiz, son kutuyu da çizdikten sonra artık meme yapmayacağız". Sevdi bu oyunumuzu. Babası eve gelir gelmez hemen anlattı ona. "Baba ben bu çiz çiz çiiz, burda ( son kutuyu göstererek ) artık meme bittiii." Kutuları da kendisine çizdirdim. Büyük bir hevesle çizdi . Her gün sordum "Defne son kutuyu çizince ne olacak annecim?" Cevap: "Artık meme bittiiiii" oldu. Yani memeyi bırakmaya hazırlandık anne kız. Ve artık o gün geldi çattı.
Dün gece son kez emzirerek uyuttum kuzumu. O benim gözlerimin içine bakarken onu öpüp koklayarak. Gözlerim dolarak ama beni görmemesine büyük çaba sarfederek. benim kararlı ve emin olmam onun için de bu dönemi atlatmasına çok yardımcı olacak ama ben hazır değilim ki! Bunu hissettirmemeye çalışıyorum, karşısında son derece kararlı duruyorum ama benim için gerçekten çok zor bu süreci sonlandırmak.
Farklı bir döneme giriyoruz kızımla. Yaşadığmız o müthiş paylaşım, yerini başka güzel paylaşımlara bırakacak biliyorum. Böyle avutmaya çalışıyorum kendimi ama bu yazıyı yazarken bile gözlerim dolu dolu.
Bugün işte eve gittiğimde son kez emzireceğim ve son kutumuzu da çizeceğiz. 1 hafta sonra 26 aylık oluyor Defne. 26 ay dile kolay. Az bir süre değil. Kendimi de Defne' yi de şanslı görüyorum bu süreci bu kadar uzun yaşayabildiğimiz için. Güzel kızımın fiziksel, zihinsel, duygusal gelişiminine oldukça katkı sağladığını umuyorum. Ama her güzel şey gibi sona erecek.
En zoru bu gece olacak sanırım. Yarın anlatacağım detaylarıyla neler yaşadığımızı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder