Sütü Bırakma - 4

2. günümüzü geçirdik. Eve gittiğimde önce bir emmek istedi gülerek. Olmaz diye açıklayınca uzatmadı. Bu kez sevmek, öpmek istedi. Bunu engellemedim. Emmemek koşuluyla öpebilirsin, okşayabilirsin istediğin kadar dedim. Konuşmaya başladı meme ile J, “meme bak ben ağtık aba oğğdum, artık meme em ado J”.

Bir ara masal kitabını açtı “anne ben meme bibap oku” diye. Memeye kitap okuyacakmış :), çok tatlı. Oku annecim dedim. Başladı memeye kitap okumaya J, “bi vağdıı, bi yoğduu ( yoktu J ). Evel za idindeee, ( evvel zaman içinde J ) bi anne vağdıııı, bi Defne vağdııı, bi meme vağdıı” şok oldum. Evet masal okuyorduk, bir varmış bir yokmuş diye ama masalı hemen uyarlamış yeni duruma. Sesini kaydettim hemen okurken çok güzel, çok sevimli J

Uyku saatimiz geldi, banyomuzu yaptık, uyku hazırlıklarımızı tamamladık saat tam 22:00 idi yine. Uzun bir uyuma seansı olacağını düşünerek hazırladım kendimi. Ama öyle olmadı J önce babasının yanına gitti açtı kitabını yine okumaya başladı : “Bi vağdııı, bi yoğduuu, bi meme vağdıııı” diye. Selçuk da şoka girdi tabi J sonra su istedi verdim. Hiç ağlamadı, memeyi tutarak uyumak istedi. Önce öptü, sonra kokladı, sarıldı, tuttu ama hiç emmedi. Dalmak üzereyken “hadi annecim yatağına gidelim, bediş, Özge, Ayşe ( en sevdiği kedisi ve bebekleri hep yatağında duruyor )sensiz uyuyamıyorlarmış dedim.”mamam” dedi, gittik yatağına, yattı “aydede” battaniyeyi örttürdü üzerine ve hemen daldı uykuya. Uyumaya başladığında saat 22:10’ du ! yani sadece 10 dakika sürdü dün akşam uyuma evresi. İnanılmaz gerçekten !

Gece 4 gibi uyandı sadece bir kez. Geldi yanımıza yine memeye sarılmak istedi ve yine konuştu meme ile “ben ağtık aba oğdum, artık meme em ado” diye. Sarılarak uykuya daldı yine. Bu kez yatağına gitmek istemedi, biraz zor da olsa yatırdım yatağına ve daldı mışıl mışıl uykusuna. Sabah evden çıkarken halâ uyuyordu.

Hadi bakalım, tahminimden iyi gidiyoruz...

Sütü Bırakma - 3

Eveeet, resmen bitti artık. Dün akşam eve gittim. Son kez aldım kucağıma ve yine saati kurarak emzirdim kuzumu. Son olduğunu açıkladım sürekli o emerken. Artık abla olduğunu, ablaların meme yapmayacağını, birazdan son kutuyu da çizeceğini ve bir daha meme emmeyeceğini. Gözlerim dolu dolu, kalbim kuş gibi çarparken konu hakkındaki kararlılığımı hissettirmeye çalışarak Defne’ ye. Biitkten sonra da takvimdeki son kutuyu çizdik ( son kutunun daha bir fazla çizilmiş olduğuna dikkatinizi çekerim ) ve resmen tamamladık süreci.

Akşam anneanneye gittik. Soranlara söyledi artık meme bittiii diye ama bir ara kucağıma geldiğinde istedi tekrar. Artık olmayacağını tekrar söylediğimde itiraz etti ama çok uzun sürmedi. Ancak olmadık şekilde mızırdandı, ağladı farklı konulara.

Gece oldu döndük evimize. Sütünü içirdim, pijamalarını giydirdim, dişlerini fırçaladııık ve yatma hazırlığı tamamlandı. Tüm bu işlemler bittiğinde saat 22:00 idi. Bu saatten sonra tam 2 saat sürdü uyuması. Önce meme istedi ağladı. Olmaz dedim, açıkladım, tüm kutular bitti artık sen abla oldun, bebekler abla olunca sütün tadı acı olur dedim. Kötü kokar bak kokla dedim. Kokladı, evet anne pis kokuyo dedi ( tamamen psikolojik bu arada hiç bir şey yapmadım ben sütün tadını, kokusunu değiştirmek için J )istediğin zaman öpebilirsin sevebilirsin dedim. “anne ben meme öp?” dedi, tabiki dedim. Öptü, sımsıkı sarıldı, okşadı emmedi ama. Sonra kitap okuyalım dedik, onu da yarım bıraktı. Bir odasında, bir babasının yanında, bir Defne deyimiyle “anne baba” odasında geçti iki saatimiz. Bu iki saatin çok büyük kısmı oyunla geçti ama. Sonlara doğru artık uykusuzluktan gözler küçülmüş ama uyuyamaz bir halde mızırdanmalar arttı. “anne meme” dedi sürekli, sesi resmen titreyerek. İçim parçalandı gerçekten ona bir daha emmemesi gerektiğini anlatırken. Onun açısından baktığım zaman olaya, en değer verdiği şey elinden alındı. Gerçekten zor. Yaşadığı çaresizliği ve gerçekle yüzleşmesini çok net hissettik.

Babası, “Hadi gel güzel kızım omzuma yat şarkılar dinleyrek uyuyalım” dedi. “ Mamam” dedi güzel kızım gittiler odasına 5 dk sonra “ben anne yanına giit, ben anne sarıl uyuu” dedi. Aldım güzel kzımı koynuma. Memenin bitmiş olması demek benden ayrılacağı anlamına gelmeyeceğini hissettirmem gerekli idi kesinlikle, son olarak bana sımmsıkı, her zamankinden de sıkı sarıldı, kafasını memeye yasladıı ve melek uykusuna daldı saat tam 00:00’ da.

Gece 4’ e kadar hiç uyanmadı. 4’ de kalktı geldi yine her gece yaptığı gibi yanımıza, “Anne ben geldiim, ben meme emicem” diye. Bu kez her gecekinden farklı bir tepki ile karşılaştı, “olmaz annecim artık sen abla oldun, bebeler abla olunca meme artık yapılmaz bak kokla ne kadar kötü oldu” dedim. Kokladı, “evet anne çok pis kokuyor” dedi ama yine de öptü ve sevdi memeyi biraz d a ağlayarak. “su içer misin” dedim, “evet” dedi gözlerini ovuştururken, suyunu verdiim, yatağına yatırdım ben de odasına yanına yattım ve 5- 10 dk içinde uyudu. Yatağında her dönüşünde “anne ben mem em istiyoruum” diye mızırdandı ama.

İlk gece böyle geçti. Onun için de, benim için de zorlayıcı oldu ama benim güzel kızım, çok çok uzatmadı meseleyi. Mzırdanmalar, ağlamalar oldu tabi ki, ama açıkçası bütün geceyi uykusuz geçirmeye hazırlamıştım ben kendimi, sadece 1 kere uyandı ve 5 dk içinde de uyudu tekrar.

Bir hafta içinde tamamen atlatacağını düşünüyorum. Bakalım zaman ne gösterecek?

Sütü Bırakma - 2

Defne' ye artık uzunca bir süredir memeyi bırakacağımızı söylüyordum. Hatta ona bir takvim yaptım sadece6 günlük. Kedi resimleri ile süslü, renkli bir takvim. Renkl, rakamlar buldum netten, tarihleri onlarla yaptım. Ortaya cici bici bir takvim çıktı. Defne' ye dedim ki : "Defne' cim her gün geçtikten sonra o günün kutusunu çizeceğiz, son kutuyu da çizdikten sonra artık meme yapmayacağız". Sevdi bu oyunumuzu. Babası eve gelir gelmez hemen anlattı ona. "Baba ben bu çiz çiz çiiz, burda ( son kutuyu göstererek ) artık meme bittiii." Kutuları da kendisine çizdirdim. Büyük bir hevesle çizdi . Her gün sordum "Defne son kutuyu çizince ne olacak annecim?" Cevap: "Artık meme bittiiiii" oldu. Yani memeyi bırakmaya hazırlandık anne kız. Ve artık o gün geldi çattı.

Dün gece son kez emzirerek uyuttum kuzumu. O benim gözlerimin içine bakarken onu öpüp koklayarak. Gözlerim dolarak ama beni görmemesine büyük çaba sarfederek. benim kararlı ve emin olmam onun için de bu dönemi atlatmasına çok yardımcı olacak ama ben hazır değilim ki! Bunu hissettirmemeye çalışıyorum, karşısında son derece kararlı duruyorum ama benim için gerçekten çok zor bu süreci sonlandırmak.

Farklı bir döneme giriyoruz kızımla. Yaşadığmız o müthiş paylaşım, yerini başka güzel paylaşımlara bırakacak biliyorum. Böyle avutmaya çalışıyorum kendimi ama bu yazıyı yazarken bile gözlerim dolu dolu.

Bugün işte eve gittiğimde son kez emzireceğim ve son kutumuzu da çizeceğiz. 1 hafta sonra 26 aylık oluyor Defne. 26 ay dile kolay. Az bir süre değil. Kendimi de Defne' yi de şanslı görüyorum bu süreci bu kadar uzun yaşayabildiğimiz için. Güzel kızımın fiziksel, zihinsel, duygusal gelişiminine oldukça katkı sağladığını umuyorum. Ama her güzel şey gibi sona erecek.

En zoru bu gece olacak sanırım. Yarın anlatacağım detaylarıyla neler yaşadığımızı..