Yataktan atlama girişiminden hemen sonra aldık aslında önlemi.
Daha önce yataktan atladığından bahsetmiştim, çözüm olarak düşündüğümüz alternatiflerden biri olan bir kaç parmaklık çıkartma fikri bize en uygun olanı gibi geldi ve parmaklıklardan iki tanesini çıkarttık yerinden.
Aldık Defne’ yi yanımıza, götürdük odasına ve sadece bir kez yatağına nasıl girip nasıl ineceğini anlattık. Girerken önce elleri, sonra kafası ve en son bacaklarını sokacağını anlattık. İnmek için ilk yöntemimiz yine önce eller sonra kafa en son ayaklar şeklinde idi. Bir bir yaptı hepsini. Resimlerini kısa zamanda ekleyeceğim buraya...
Kendi kendine yataktan inmeye başlayalı artık ağlamadan uyanıyor ve inip yataktan pıtır pıtır koşarak yanımıza geliyor :) Öyle sevimli oluyor ki anlatamam, zaten uykudan yeni uyanmış olmanın verdiği bir yumuşaklık var vücutta, bir de mis gibi koku ekleniyor yeni uyandığında. Odasından çıkıyooor ve koridorda koşarak hemen yanımıza geliyor. Tabi yeni önlemler de almaya başladık bu yeni düzen sonrası. Artık gece yatarken her odanın, mutfağın, banyonun kapısı kapatılıyor. Sokak kapısı da muhakkak kilitleniyor. Ayrıca girişteki ışık da açık bırakılıyor. Ne olur ne olmaz, gece uyandığında yatağından çıkmamasını söyledim, şimdilik de dinliyor ama belli olmaz bir gün kalkar bizim uykumuzun en derin yerinde. Olur ya kalktığını duymayız. Hiiç risk almaya gerek yok.
Yatağa kendi girip çıkması üzerinden birkaç hafta geçti babası dedi ki, “Gel Defne cim ben sana başka bir inme yöntemi öğreteyim”. Uygulamalı olarak gösterdi Selçuk :), İnerken önce oturdu, sonra bir bacak, arasından diğeri ve en son gövde ve başını nasıl çıkaracağını gösterdi. Hemen kaptı yine Defne ve kendisi denedi ve başardı. Ertesi gün babası evde yokken ben götürdüm odasına ve “hadi in annecim yatağından “dedim. Önce, ilk inme yöntemi ile yani önce elleri çıkaracak şekilde inecek oldu ancak annda hatırladı ve “Hııı ba baaa” diyerek br önceki akşam babasının gösterdiği şekilde indi yataktan. Yani babasının nasıl gösterdiğini hatırladı ve onu uyguladı. Yaparken de öyle hoş ki, gözleri yukarıya dikerek düşünüyor babası ne yapmıştı diye, önce bir ayağını uzatıyor, sonra aklına geliyor babasının önce diğer ayağını uzattığı, ba baa diyerek diğer ayağını uzatıyor.
Yataktan inmeyi de halletikten sonra bir badireyi daha atlatmış bulunuyoruz, artık içimiz rahat en azından atlama girişiminde bulunmayacak :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder