BUGÜN BİZİM DOĞUM GÜNÜMÜZ

9 Mart 2009... Son kontrol için doktora gittiğimizde anladık artık zamanın geldiğini, o geceyi hastanede geçirdik baban ile beraber gözümüzü bir dakika bile kırpmadan..

10 Mart 2009, saat 07:46 ve hayatımda duyduğum en müthiş ses ile dünyam değişti. Yeni bir yaşama başladık o anda seninle beraber. Hemşire teyze seni kısacık bir dakika yaklaştırdı yanıma, kokunu çektim içime ve o an anladım senden asla bir daha kopamayacağımı, hayatımın en merkezine oturduğunu..

Sevgilerin en büyüğünü, mutluluğun en fazlasını tattırdın bana bir yıl içinde. Doğduğun gün teyzem “neler hissediyorsun ?” diye sorduğunda “Çok seviyorum” demiştim. O da, daha da çok seveceksin demişti bana. O gün anlamsız geldi bana bu söz, daha büyük bir sevgi olamazdı ki, zaten kalbimden taşacak gibi hissediyordum sevgini işte. Ama zaman ilerledikçe anladım, her geçen gün daha da çok seviyorum seni güzel kızım.

Artık benim 2 doğum günüm var. İlki kendi doğum günüm. İkinci ve çook daha özel olanı senin doğum günün, seninle birlikte anne olarak doğduğum gün. Bugün senin hayatının, benim ise anneliğimin 1. yılı. Sen her geçen gün hayatı adım adım öğrenirken, ben de anne olmayı öğrendim. Geriye bakıp beraber geçirdiğimiz 1 yılı düşündüğümde, aklıma hep tatlı gülüşün, sıcacık kahkahaların, ilk kez yaptığın her şeyde yaşadığım heyecanlar, mutuluklar geliyor...Ömrün böyle kahkahalarla ,sağlıkla, neşeyle geçsin prensesim..

Bu sabah, sanki bir şeylerin farklılığını sezmişçesine erkenden uyandın. Saat tam 07:46’ da aldım kucağıma öptüm , öptüm, kokladım, sarıldım. Varlığının nasıl müthiş bir duygu oluşunu yine yeniden taaa içimde hissettim. Sen de benim anneliğimin ilk yılını kutladın yüzümü iki elinin arasına alıp yanağıma sımsıcak bir öpücük kondurarak...

İYİ Kİ DOĞDUN MELEĞİM, İYİ Kİ DOĞDUN GÜZEL KIZIM, BABAN VE BEN SENİ ÇOOOOK SEVİYORUZ...