7.AY GELİŞİMLERİ

Zaman ne çabuk geçiyor. Sanki daha dün doğmuş gibi ama Defne 7 aylık oldu bile..Her geçen gün de serpilmeye devam ediyor.

Emekleme işleri tam gaz :)

Çoğu zaman gayet hızlı bir şekilde emekliyor ancak çok çabuk sıkılıyor hemen ayağa kalkmak

istiyor. Ellerinin ve ayaklarının üzerinde bir duruşu ( köprü kuruşu :) ) var ki görmeye değer .

Tabi yorulduğu da oluyor

Bu ay içindeki en önemli gelişme ayaklanması oldu. Biraz sabırsız davranıyor bizim kız.Destek bulduğu anda ayağa kalkıyor. Geçenlerde gece uyuması için yatağına yatırdım. Bir ara ses gelmeye başladı içerden gidip yanına uyumasına yardımcı olayım dedim. Odasına girdiğimde bir şok yaşadım. Artık ayağa kalkmaya başladığı için yatağının parmaklıklarını yükseltmiştik. Odasına gittiğimde Defne ile göz göze geldim! Yatağının yan korumalarına tutunarak ayağa kalkmış, ağzını parmaklığa dayamış boncuk boncuk bana bakıyor, tabi beni görünce sevinçten ellerini bıraktı ve hooooooop yatağın içine düştü :) Tekrar yatağına yatırdığımda aynı şeyi bu kez gözümün önünde yaptı. O kadar seri bir şekilde ayağa kalkıyor ki inanamadım. 1-2 saniye içinde önce dizlerinin sonra ayaklarının üzerinde kalkıyor... Maşallah kızıma benim :) Hatta artık her an ayakta. Yatakta yatıramaz, uyutamaz olduk minik kediyi. Çok da keyif alıyor çevreye farklı bir açıdan bakarken

Bu aralar “baba” diyor. Hem de öyle tatlı diyor ki :) Baaa ba, baaa ba, babababababa şeklinde sürüp gidiyor. Tabi babası bu işe bayılıyor. Aslında ikimizde farkındayız henüz bilinçli baba demediğini ama çok hoşumuza gidiyor.

Çıkardığı sesler de değişiyor gün be gün. “ ebbbüüüüü, ayyyyyy, day day, heeeeeeey , eeeeeyyyy" bu aralar favori seslerimiz...Bir de çığlık atması var tabi. Tüm siste inliyor Defne' nin çığlığıyla :)

Sevindiğini, korktuğunu, heyecanlandığını yani kısacası tepkilerini çok güzel ifade edebiliyor mimikler ve seslerle..

Yemek yerken ki hali çok güzel. Mama sandalyesine oturup hele de önlük bağlandığında başlıyor “mam mam mam” heceleri. Yemek boyunca da devam ediyor. Her yeni kaşık “haaaam” sesleri eşliğinde minik dudaklara kavuşuyor. Yemek bittiğinde de önlüğü götürüyor ağzına döküldenleri yemek için :) Tabi her zaman böyle güzel gitmiyor yeme seansları. Bazen ağzı bir kilitliyor, bir şey yedirebilene aşkolsun. Ağzının içine bir şey girmesi mümkün değil.

Kucağımıza alırken de “hoooooop” diyerek açıyor elleri bir an önce almamız için :)

Çok da oyuncuyuz... Mama sandalyesinde otururken kafasını arkaya yaslıyor, birden tekrar çıkarıyor, ceee e oynuyor bizimle :)

Her hali öyle güzel ki, anlatmakla bitmez, yaşamaya doyulmaz....