15 Eylül 2009 Salı

6. AY GELİŞİMLERİ

Defne’ nin hızına yetişemiyoruz, her gün büyümeye, serpilmeye, güzelleşmeye devam ediyor. 5. Ay kontrolü sonrası destekli oturmaya başlamıştı. Zaten oturmaya hazır olduğu için hiç zorlanmadı. Hatta 4-5 gün içinde destek yastıklarını attı bir kenara, kendi kendine oturmaya başladı. O kadar tatlı ki otururken, eller yana açık destek almaya çalışıyor, öne arkaya, sağa sola sallanıyor ama oturmaktan da geri kalmıyor. Hatta kahkahalar atıyor mutluluktan :)


Oturmaya başladığına sevinirken, yetmedi bizim kıza, ayaklanmaya niyetlendi. Ellerinden tuttuğumıuz anda hooooop ayaklarının üstünde kalkmaya çalışıyor :) Oturduğu yerde kucağıma atılıyor, destek alıp ayağa kalkmak için. Anlatılmıyor görmeye değer.
Bu aralar en sevdiği şey ise şarkılar mırıldanarak kafasını sağa sola sallamak. Aynı hareketi bir şey istemediğinde de yapıyor. Hayır der gibi kafa bir sağa bir sola. Harika bir görüntü çook tatlı oluyor.

Yatağın bir tarafında yatırıyoruz, başka bir tarafında buluyoruz. İnanılmaz hızlı bir şekilde dönerek ilerliyor.
Öpülmeye de bayılıyor, bir bebek bu kadar sever herhalde öpülmeyi. Özellikle kafasını arkaya atıp bekliyor boynundan öpmemiz için.Öpülürkenki yüz ifadesi ise ömre bedel. Geçenlerde tam 15 dakika boyunca öptürdü bana kendini. O kadar da tatlı, yumuşacıkki o boynuşu. Değil 15 dakika, saatlerce öpebilirim ve hiç doyamam herhalde.


Yere bıraktığımız anda yüzüstü dönerek ,ilerlemeye çalışıyor. Ancak ileriye pek gidemiyor, çoğunlukla geriye gidiyor. Ayakları da koltuğa sıkıştırmayı ihmal etmiyor :)

Yüzüstü iken en çok yaptığı şey, göbeğinin üstünde duruyor, kollar ve bacaklar havada hiç durmadan ileri geri hareket ediyor. Uçak pozisyonu denirmiş ona.

Taklitler başladı :) Mama sandalyesinde otururken tepsisine 1 kere vuruyorum o da bir kere vuruyor, 2 kere vuruyorum o da iki kere vuruyor, duruyorum o da durup gülüyor. Yani tüm yaptıklarını tamamen bilinçli bir şekilde yapıyor. Gel babası geeeeeeel geeeeeel. Bunu söyleyerek ellerimi açıp kapattığımda, kahkaha atmaya başlıyor ve minik eller hafif hafif açılıp kapanıyor.

Artık sırtüstü uyurken görmek neredeyse imkansız. Yatağına bıraktığımız anda hemen sağ tarafına dönüyor, yanındaki ufak yastığına bir kolunu ve bacağını atarak mışıl mışıl bir uykuya dalıyor. Yan yatmadığı anda ise yüzüstü uyuyor minik kızım. Minik ayıcığı da hep yanında :)
Her günü ayrı güzel, her hali ayrı tatlı. Doyum yok doyulmuyor...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder