Once arkadaslarimizin ikizlerinin dogumgunu partisine, sonra Sariyer' deki Turkcell cocuk senligine gittik. Orada da sancilarim vardi ana donus yolunda artik periyodik olmaya basladi
Eve gelince, Defnos bahceye cikmak istedi, dedim ki: Defne' cim karnim biraz agriyor ben dur deyince kosma olur mu?
Guzel kizim sozumu dinledi benim. Sanci gelince, " Defne biraz dur annecim" dedigimde, yanimda durdu, sanci gecince devam ettik oynamaya.
Eve geldik, yemek fasli bittikten sonra yatma saati geldi. Her aksam kitap okuruz, yine okurken dedim ki: Defne' cim, bu aksam sadece bir hikaye okuyalim olur mu, karnim biraz agriyor cunku.
"Neden karnin agriyor?" diye sordu, " Kardesin gelmek istiyor galiba" dedim. Ellerini yanaklarima koydu, gozlerini kocaman acarak, yüzume bakti vee
" Anne, nolur kaydesim yarin dogmasin, ben daha kendimi hazir hissetmiyolum" dedi!,,
Kuzum benim, ne guzel ifade ediyor kendisini melegim...
26 Mayis,
Melisa dogdu, tarifsiz bir mutluluk daha yasadik. Defne' nin kardesini gorunce verecegi tepkiyi cok merak ediyordum gercekten. Defne, hastaneye geldi ve buyuk bulusma gerceklesti. Defne kardesini gorunce ne yapacagini sasirdi. Bir yandan sevindi, bir yandan da bir huzun sardi yuzunu. Gozleri doldu, ama aglamamasi gerektigini dusundugu icin dudaklarini kemirdi. Bir yandan da kardesini gormenin mutlulugunu yasadi. Onlarin ilk bulusmasini da gozyaslari ile izledim. "opebiliy miyim kardesimi?" diye sordu, "bebekler opulmez ama sevebilirsin" dedik. Sevindi, yavasca oksadi kardesini. Melisa da taniyormus gibi dikkatlice izledi Defne' yi :)
Iki kardesin bu ilk bulusmasi cok cok ozeldi bizim icin de...
Bir sure sonra, odanin bir kosesine cekildi." ne oldu Defne'cim" dedigimizde, " benim biyaz aglamaya ihtiyacim var, biyaz bulada kalmak istiyolum" dedi. Bir sure yanliz biraktik kuzuyu...)
O gunu biraz gergin gecirdi. Melisa yi cok sevdi, surekli gelip oksadi ama bizlere karsi cok hircin davrandi. Dogal bir tepki aslinda, hic kolay degil kardes geldi artik aramiza. Anneannesine karşı çok tepkiliydi. Gün boyu onu her gördüğünde vurdu. "Neden vuruyorsun Defne' cim canımı acıtıyorsun" dediğinde verdiği cevap şu oldu : "Sen de benim canımı acıtıyolsun ama!" Ben henüz alamadığım için annem Melisa' yı yatağından alıp benim kucağıma veriyordu, onu bana verişi belli ki Defne' yi etkilemiş, kuzum benim.
Beni yatakta yatarken ve her tarafimdan vucuduma bagli birseylerin oldugunu gorunce daha da olumsuz etkilendi. Yanima yatirmak istedim, "canin acir annecim, yatmayayim" dedi. Kuzum benim!
Hastanedeki ikinci gunumuzde benim biraz yuruyebildigimi gorunce, cok mutlu oldu, " yasassin annem iyilesiyor artik" dedi. Vücuduma bağlı kabloların bir kısmı çıkınca da çok rahatladı. Bu sefer yanıma yatmayı kabul etti. Birlikte hikaye okuduk ve kollarımda mışıl mışıl uyudu. Kuzum benim :)
Yine kardeşini sevdi
Son gün hastane çıkışında da hep birlikte idik.
Hastaneden ciktik, eve dogru gidiyoruz arabada hep beraber, yolda dedi ki bir yandan da kendi kendine konusarak," Anne, kardesimi hastanede birakamazdik degil mi, yok yok olmazdi biz eve goturmekle en dogrusunu yapiyoruz, evet evet en dogrusu bu"
Yavrum benim, demek bir an Melisa nin evimize gelmeyecegini dusunmus ama dogrusunun bu olmadigini da dusunmus...
Kuzum, canim, evet kardesin katildi aramiza. Onu da cok fazla seviyoruz kesinlikle, o da bizim canimiz artik. Ama sana olan sevgimizde en ufak bir değisiklik yok, olmaz, olamaz da. Seni cook seviyoruz melegim...
