Şarkılar söylediğimizde kafasını bir sağa bir sola sallayıp gülerek ve hatta poposu üstünde hoplayarak bize eşlik ediyor. Hoplamak demişken, en sevdiği şey de “hoppala hoppala hoppalaaaa” dediğimiz anda iki ayağı üzerinde hoplamak. Öyle de keyif alıyor ki anlatamam..
Tam gaz emeklemeye devam. Hem de ne emeklemek, bir yerde bıraktığımızda anında başka bir yerde buluveriyoruz küçük hanımı..
Geçenlerde yanyana yattık kızımla, onun işaret parmağını alarak, “bak bu annenin burnu, bu Defne’ nin burnu” diye birkaç kez gösterdim. Ondan sonra “Annenin burnu nerde?” diye sorduğumda hemen dönüp benim burnuma yumuşacık dokunuyor.
Evden birisi giderken ya da Defne ayrılırken “baş baaaaaş” yapıyoruz artık. Önce kimin kucağındaysa onun yüzüne bakıyor sonra da el yumruk yapılarak hafif hafif güzel kafasına ( ve tabi ki gülerek ) dokunduruluyor.
Alkışlamaktan da çok keyif alır oldu. İki minik el yavaş yavaş birbiriyle kavuşuyoor , gülerek ve kafa sallanarak hızlı hızlı alkış yapılmaya başlanıyor.
Geçen ay aldığım diş görme hediyesi oyuncakta, top atma yerleri vardı. Defne bir-iki gösterme sonrası hemen keşfetti, topu eline alıp ( tabi önce ağzına götürdükten sonra :)), atması gereken yere uzanıp bırakıyor. Hemen arkasından da aşağıdan topun çıkışını kontrol ediyor.
Çoook tatlı çoook benim güzel kızım....
