Bir süredir Defne' yi sırt üstü yatırdığımız anda hemen yana dönmeye çalışıyor ve 90 derece açıyla duruyordu. Bu sabah bizim ufak yardımlarmızla nihayet amacına ulaştı ve yüzüstü dönmeyi başardı :) Şimdilik kolunu tam kurtaramıyor, eminim bir-iki gün içinde onu da başaracak minik Defne :)
Bu arada sürekli sol tarafına dönme çabasında, sanırım Defne de solak olacak anne ve babası gibi...
Annem diyo ki, kalbimin annemin kalbinin içinde attığı O andan beri onların vazgeçilmezi olmuşum. Hiçbir detayı unutmamaları için, onlara ne hissettirdiklerimi öğrenmem için işte karşınızdayım...
30 Mayıs 2009 Cumartesi
21 Mayıs 2009 Perşembe
2.AY AŞISI
Bugün Defne' nin 2. ay aşıları yapıldı. 2. ay kontrolü için Dr umuza gittiğimizde, aşıları sağlık ocağında yaptırmanın daha iyi olacağını, devletin karşılaması sebebiyle ücretsiz olarak yaptırabileceğimizi, üstelik sürekli sirkülasyon olması sebebiyle aşıların daha taze olacağını söyledi. Birkaç günlük gecikmenin sorun yaratmayacağı teyidini Dr Filiz Hanım dan aldıktan sonra Akhisar' a geldiğimizde yaptırabileceğimizi düşündük. Ve nihayet bugün Karma, Verem ve Pnömokok aşılarını yaptırdık.
Aşı öncesi, gerek kendi Dr umuzla, gerekse teyzemle konuşmalarımız sonrası, aşıdan gellir gelmez Calpol şurup vermeye kara verdim. Böylece minik kuzum ateşlenmeyecek ve ağrıları hafif atlatacaktı. Aşıya giderken gülücükler, kahkahalar atan miniğimin birazdan ağlayacak olması içimi buruyordu. İlk olarak sol kolundan verem aşısı vuruldu. Kısa bir çığlık ve arkasından biraz ağlamanını ardından, iğnenin kolundan çıkmasıyla yeniden gülmeye başladı Defne. Ancak bu neşesi çok uzun sürmedi. Önce sol sonra sağ bacaktan pnömokok ve karma aşılarının vurulmasıyla çoook kuvvetli bir çığlık ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Onunla birlikte benim de canım yandı sanki :( Eve gelene kadar aralıklarla bacakları ve kolu acıdıkça ağladı kızım. Eve gelir gelmez önce bir tatlı kaşığı Calpol içti ve hemen emmeye başladı. Emerken, annesinin kollarında olmanın da huzuruyla, dudağında hafif bir gülümseme, tatlı bir uykuya daldı. Şu anda ana kucağında keyifli keyifli oturuyor. Umarım bu gün ve geceyi ağrısız atlatırız..
Bu arada hemşire teyzesi boy ve kilosunu ölçtü. Defne kız, 62-63 cm ve 6800 gr olmuş.
Aşı öncesi, gerek kendi Dr umuzla, gerekse teyzemle konuşmalarımız sonrası, aşıdan gellir gelmez Calpol şurup vermeye kara verdim. Böylece minik kuzum ateşlenmeyecek ve ağrıları hafif atlatacaktı. Aşıya giderken gülücükler, kahkahalar atan miniğimin birazdan ağlayacak olması içimi buruyordu. İlk olarak sol kolundan verem aşısı vuruldu. Kısa bir çığlık ve arkasından biraz ağlamanını ardından, iğnenin kolundan çıkmasıyla yeniden gülmeye başladı Defne. Ancak bu neşesi çok uzun sürmedi. Önce sol sonra sağ bacaktan pnömokok ve karma aşılarının vurulmasıyla çoook kuvvetli bir çığlık ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Onunla birlikte benim de canım yandı sanki :( Eve gelene kadar aralıklarla bacakları ve kolu acıdıkça ağladı kızım. Eve gelir gelmez önce bir tatlı kaşığı Calpol içti ve hemen emmeye başladı. Emerken, annesinin kollarında olmanın da huzuruyla, dudağında hafif bir gülümseme, tatlı bir uykuya daldı. Şu anda ana kucağında keyifli keyifli oturuyor. Umarım bu gün ve geceyi ağrısız atlatırız..
Bu arada hemşire teyzesi boy ve kilosunu ölçtü. Defne kız, 62-63 cm ve 6800 gr olmuş.
12 Mayıs 2009 Salı
İLK TIRNAK KESIMI
Bugün, kızımın tırnaklarını kestik babasıyla beraber. Acaba canını acıtırmıyız endişesiyle beraber, farklı bir heyecan da vardı. Minik kızım öyle uslu durdu ki, rahat bir şekilde bu deneyimi de atlattık. Defne, babasının cebine elini soktu ve en büyük bozuk para olan 1 TL' yi tuttu, aldı :)
TEMIZ HAVA, BOL GUNES..
Bu pazar, babaanneleri uğurladıktan sonra havanın da güzelliğini fırsat bilerek ailece dışarıya çıktık. Fenerbahçe orduevinin ağaçlık alanında keyifli birkaç saat geçrdikten sonra evimize döndük. Defne, keyifli bir banyonun ardından uzuuun, derin ve huzurlu bir uykuya daldı. İlk kez 7 saat boyunca aralıksız uyudu.
Bundan sonra her fırsatta kızımla böyle keyifli gezilere devam edeceğiz...
Bundan sonra her fırsatta kızımla böyle keyifli gezilere devam edeceğiz...
ILK ANNELER GUNUMUZ
Bu Pazar, melek kızımla ilk anneler günümüzü kutladık. Yaşadığım mutluluk tarif edilemez. Annelik öyle güzel, öyle keyifli bir duyguymuş ki, bu duyguyu tadabildiğim için binlerce kez şükrediyorum. İyiki yanımdasın meleğim, iyiki katıldın aramıza. Bana dünyanın en güzel, en keyifli duygusunu tattırdın. Senin her anını yaşamak, paylaşmak inanılmaz bir duygu. Yüzündeki ufacık gülümsemeyi bile dünyalara değişmem. Şu an karşımda, oyuncaklarınla oynayıp onlara gülüyorsun, onlarla konuşuyorsun. Hayat, umarım senin için hep gülücüklerle dolu olur güzel kızım...
Annecim, hep derdin ya bana, anne olunca beni daha iyi anlayacaksın diye, şimdi anlıyorum neden üzüntüme ağlayıp, sevincimi katlanarak paylaşmanı.
Duygularım öyle yoğun ki kelimelere dökemiyorum. Annecim, canım melek kızım; İyiki varsınız, sizi çok seviyorum...
Bu ilk anneler günümde bir diğer ilki daha yaşadık. Tüm anneler ve çocukları bir aradaydık.
Hiç ayrılmamak dileğiyle..
Annecim, hep derdin ya bana, anne olunca beni daha iyi anlayacaksın diye, şimdi anlıyorum neden üzüntüme ağlayıp, sevincimi katlanarak paylaşmanı.
Duygularım öyle yoğun ki kelimelere dökemiyorum. Annecim, canım melek kızım; İyiki varsınız, sizi çok seviyorum...
Bu ilk anneler günümde bir diğer ilki daha yaşadık. Tüm anneler ve çocukları bir aradaydık.
Hiç ayrılmamak dileğiyle..
MEVLUT TORENIMIZ
Bu Cumartesi, Defne' nin mevlüt töreni yapıldı. Mutluluk ve duygu dolu anlar yaşadık.
Kuzenler, güzel bir resim yakaladık, Alya, Çağla ve Defne :) Hep bir arada olabilmek dileğiyle...
KEYIFLI ZIYARET
Bu hafta sonu babaanne, dede, amca ve yenge bizi ziyarete geldi. Çok güzel birkaç gün geçirdik beraber..
Kaydol:
Yorumlar (Atom)