27 Mart 2009 Cuma

VE DEFNE MIZE KAVUSUYORUZ :)

9 Mart Pazartesi;

Son kontroller için doktorumuz Cem Bey' e gittiğimizde, minik Defne artık aramıza katılmak için sabırsızlandığının sinyallerini verdi bize. Cem Bey, beni eve gönderemeyeceğini, geceyi hastanede geçirmemiz gerektiğini söyledi.

Hemen bir oda ayarlandı ve miniğimizi beklemeye başladık babamız, anneanne, babaanne ve dede ile birlikte.

9 Mart' ı 10 Mart' a bağlayan gece Selçuk ve ben gözlerimizi kırpmadık. Hem Defne'nin dünyaya gelme çabalarından hem de duyduğumuz o tarif edilemez, büyük heyecandan.

Ve büyük an geldi çattı. 10 MART 2009 sabahı, hemşire artık ameliyathaneye inme vaktinin geldiğini haber vermek üzere odaya geldi. İnanılmaz yoğun duygularla hazırlandık ve ameliyathaneye indik. Kızımı ilk kez görme ve koklama mutluluğunu yaşamak için epidural anestezi ile sezaryen istediğimi zaten doktorumla paylaşmıştım. Buna yönelik gerekli tüm hazırlıklar yapıldı. Heyecandan ölüyordum. Acaba kızım nasıl? Elleri, kolları, gözleri? Herşeyden önemlisi sağlığı nasıl?

Bu duygular ile zaman geçmek bitmezken, saat tam 07:46' yı gösterdiğinde hayatım boyunca asla unutamayacağım o müthiş sesi duydum. DEFNE' MİN DÜNYAYA MERHABA DERCESİNE AĞLAMASINI.... Onunla beraber ağlamaya başladım. 9 aydır karnımda taşıdığım, uzaktan sevdiğim kızım artık aramızdaydı. Daha büyük bir mutluluk yoktur herhalde. O andan itibaren gözüm hep kızımdaydı. Hemşire teyzeleri gerekli sağlık kontrollerini yaparken miniğimin sadece ellerini ve ayaklarını görebiliyordum ve yanıma gelmesi için sabırsızlanıyordum. Ve sonunda o büyük an gerçekleşti. Hemşire teyze meleğimi yanıma getirdi ve mis kokusunu içime çektim. Hayatım boyunca yaşamadığım ve asla unutamayacağım bir mutluluk güzel kızımı koklamak.


Kızım doğduğunda, sesini ilk duyduğumda, ilk kez gördüğüm, kokladığımda, onu ilk kez kucağıma aldığımda tarifi imkansız duygular yaşadım. Dünyanın en güzel bebeği demiştim. Ve evet aynı şeyi tekrarlıyorum. Dünyanın en güzel bebeği benim kızım. İyiki varsın güzel kızım, iyiki geldin aramıza seni sevme mutluluğunu bana ve babana yaşattın. Bugün tam 18 günlüksün ve her geçen gün daha da güzel bir bebek oluyorsun. Şimdi yatağında mışıl mışıl uyuyor ve meleklerine gülüyorsun ben de senin mis kokunu içime çekiyor ve yanımda olduğun için şükrediyorum.

Seni çok seviyorum melek kızım..

18 Mart 2009 Çarşamba

KAVUSMAYA 3 KALA

6 Mart Cuma,

Birkac gün sonra seni kucağımıza alacağız meleğim.

Baban ve ben heyecanla beklemeye devam ediyoruz...